Uzasadnienie
R. P. (dalej powoływany m.in. jako skarżący, wnioskodawca), reprezentowany przez adwokata, zawarł w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie: podatku od nieruchomości za rok 2011, wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania sądowego, w szczególności od opłaty od niniejszej skargi. Do skargi załączono oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania na druku obowiązującym w sądach powszechnych.
Na podstawie zarządzenia z dnia 10 czerwca 2016r. skarżący został wezwany do złożenia na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Pełnomocnikowi skarżącego został przesłany formularz PPF, jednocześnie pouczono stronę skarżącą, iż niezłożenie żądanego formularza w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie złożonego przez nią wniosku bez rozpoznania.
W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał druk nieobowiązującego już od 15 sierpnia 2015r. formularza wniosku PPF, nie korzystając z przesłanego mu wzoru.
Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2016r., sygn. akt I SA/Ol 444/16 Starszy Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie pozostawił bez rozpoznania wniosek R. P. o przyznanie prawa pomocy. Podstawą rozstrzygnięcia był art. 257 w zw. z art. 252 § 2 w zw. z art. 258 §2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako "p.p.s.a.".
Od powyższego rozstrzygnięcia pełnomocnik skarżącego wniósł w terminie sprzeciw przyznając, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony został wzór formularza PPF nieobowiązujący od 19 sierpnia 2015 r., jednakże pomyłka nastąpiła z uwagi na fakt, że na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego wciąż udostępniany jest formularz sprzed zmiany z dnia 19 sierpnia 2015 r. Wskazano, że pełnomocnik strony nie mógł fizycznie przekazać skarżącemu wzoru załączonego do wezwania Sądu, dlatego pobrał formularz ze strony internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego i drogą elektroniczną przekazał go skarżącemu do uzupełnienia. Strona internetowa NSA nie zawierała informacji o tym, że obowiązuje inny wzór formularza. Wskazano również, że w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pracownik przyjmujący przedmiotowy formularz nie poinformował skarżącego, że składa on nieaktualny formularz.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Na podstawie delegacji zawartej w art. 256 ww. ustawy, Rada Ministrów rozporządzeniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257) ustaliła stosowny wzór urzędowego formularza, na którym strony mają składać wnioski o przyznanie prawa pomocy.
Z uwagi na powyższe wnioskodawca został zarządzeniem z dnia 10 czerwca 2016 r. wezwany do złożenia "właściwego" wniosku na urzędowym formularzu o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Skoro wnioskodawca złożył wniosek na nieaktualnym druku, to w ocenie Sądu, zasadnie referendarz uznał, że skarżący nie wykonał zarządzenia, a w konsekwencji zaistniała przesłanka z art. 257 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Złożenie wniosku na wadliwym formularzu traktować bowiem należy jak niezłożenie takiego druku w wyznaczonym terminie. Przy czym bez wpływu na wynik sprawy pozostają przyczyny, dla których skarżący przesłał błędny formularz.
Powyższe rozstrzygnięcie nie zamyka jednak drogi skarżącemu do ubiegania się o prawo pomocy. Wniosek na odpowiednim formularzu można bowiem złożyć na każdym etapie postępowania, co też wnioskodawca uczynił. W tej sytuacji wnioskowi temu został nadany odpowiedni bieg.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 260 p.p.s.a.