Uzasadnienie
E.w G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na interpretację indywidualną Burmistrza z dnia "[...]", w przedmiocie podatku od nieruchomości
Z akt sprawy wynika, że zaskarżona interpretacja indywidualna została doręczona skarżącej w dniu 4 kwietnia 2017 r.. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa strona otrzymała w dniu 8 maja 2017 r. Natomiast skargę na powyższą interpretację indywidualną wniesiono w dniu 8 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego – k.17 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym art. 52 § 3 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (interpretacje indywidualne), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając na uwadze, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona stronie w dniu 8 maja 2017 r., termin do złożenia skargi na interpretację indywidualną Burmistrza, upływał z dniem 7 czerwca 2017r.. Skarga została natomiast za pośrednictwem poczty w dniu 8 czerwca 2017 r., co potwierdza datownik na kopercie, w której przesłano pismo. W związku z powyższym stwierdzić należy, że pomimo prawidłowego pouczenia przez organ o trybie i terminie zaskarżenia decyzji, doszło w sprawie do uchybienia ustawowego terminu do wniesienia skargi.
Nadmienić ponadto należy, że od 1 czerwca 2017 r., ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (DZ.U. z 2017 r., poz. 935), art. 53 § 1 p.p.s.a. otrzymał brzmienie "skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a." Przepis ten, z uwagi na przyjętą w art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) zasadę prawa międzyczasowego, nie ma jednak zastosowania do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy.
Natomiast art. 17 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w nowym brzmieniu, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej. W związku z powyższym, skoro zaskarżona interpretacja indywidualna została wydana w dniu 31 marca 2017 r., w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy w dotychczasowym brzmieniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jako wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.