Uzasadnienie
T. D. prowadzący Przedsiębiorstwo "A" złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o wyżej wymienionym numerze, którą utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z "[...]"maja 2005r. o nr "[...]" określającą podatnikowi zobowiązanie w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2003r..
Pismem z dnia 17 października 2006r. o sygn. jak wyżej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał Skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. kwoty należności pieniężnych objętych zaskarżonym aktem oraz wskazanie sposobu obliczenia wartości objętej zaskarżonym aktem, z pouczeniem, iż nieusunięcie tych braków we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie z dnia 17 października 2006r. zostało prawidłowo doręczone Stronie w dniu 24 października br., lecz pomimo tego wskazane przez Sąd braki nie zostały usunięte.
W dniu 19 grudnia 2006r. doręczono natomiast stronie skarżącej Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Sądu z dnia 28 listopada 2006r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 4.900zł (słownie cztery tysiące dziewięćset) ze wskazaniem numeru rachunku i pouczeniem, że wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego Zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z ustaleń w sprawie wynika, iż pomimo wezwania określony w doręczonym skarżącemu Zarządzeniu z dnia 28 listopada 2006r., wpis sądowy nie został uiszczony.
Zgodnie z art. 58 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzuceniu przez sąd, stosownie do art. 220 §3 tej ustawy podlega również skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis.
W świetle powołanych wyżej okoliczności fakt nieuzupełnienia przez skarżącego braków skargi i nieuiszczenia wpisu, pomimo wezwania Sądu, nie budzi wątpliwości.
Mając powyższe na uwadze, powołanych wyżej przepisów należało postanowić jak w sentencji.