Uzasadnienie
M.G. i R.G. (dalej; "skarżący") w dniu 14 czerwca 2019 r. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2017 r. po wznowieniu postępowania.
W dniu 22 lipca 2019 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez przedłożenie 2 odpisów skargi dla uczestników postępowania pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art.58 § 1 pkt3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. DzU 2018, poz. 1302 ze zm., dalej: "ppsa"). Ponadto wezwano skarżących do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł. Wezwania niniejsze zostały dręczone w dniu 25 lipca 2019 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z dniem 1 sierpnia 2019 r. Skarżący nie uzupełnili ww. braków. Złożyli natomiast pismo z dnia 26 lipca 2019 r., w którym wnieśli o zwolnienie z kosztów sądowych i opłat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Zgodnie z art.47 §1 i 2 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z art.49 §1 ppsa wynika, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie wystąpiły braki formalne w postaci niezałączenia do skargi odpisów.
Dlatego wystosowano wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, opatrzone stosownym pouczeniem. Na wezwania do uzupełnienia braków skargi skarżący nie uzupełnili braków w zakreślonym terminie.
Dlatego skarga nie odpowiada wymogom, o których mowa w art.57 §1 w zw. z art.47 §1 ppsa. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu, stosownie do treści art.58 §1 pkt 3 ppsa.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.