Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 2 czerwca 2016r., złożonym wraz ze skargą, skarżąca I. B., reprezentowana przez adwokata S. S., zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 2.083 zł (zgodnie z § 1 pkt 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.]).
Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach PPF (k. 7-9) wynikało, iż wnioskodawczyni prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z dwoma synami w wieku 12 lat i 10 lat. Skarżąca nie pracuje, otrzymuje zasiłki rodzinne w wysokości 1.236 zł oraz alimenty w wysokości po 500 zł na każde dziecko (łącznie 1.000 zł). Dochód rodziny wynosi 2.236 zł miesięcznie. Skarżąca jest właścicielką pawilonu handlowego o powierzchni 30 m2 i szacunkowej wartości 20.000 zł. Innego majątku nie posiada.
Wskazała, iż synowie są właścicielami lokalu mieszkalnego przy ul. "[...]"w "[...]", w którym skarżąca wraz z nimi zamieszkuje oraz mieszkania przy ul. "[...]" w "[...]". Miesięczne koszty utrzymania rodziny wynoszą czynsz mieszkaniowy ok. 400 zł, energia elektryczna około 150 zł, gaz około 40 zł, TV, Internet 84 zł, ZUS 1.050 zł, koszty wyżywienia i odzieży 800 zł. Pozostała kwota wydatkowana jest w zależności od potrzeb na wydatki szkolne dzieci bądź na lekarstwa. Koszty utrzymania wyczerpują cały posiadany dochód.
Argumentując wniosek skarżąca wskazała, że do lipca 2015r. prowadziła działalność gospodarczą w zakresie handlu, którą zawiesiła z uwagi na brak obrotu w sprzedaży i brak dochodów. Wskazała, iż dowody potwierdzające zawarte we wniosku oświadczenia oraz przedstawioną sytuację materialną, finansową i rodzinną znajdują się w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Ol 314/16.
Rozpoznając niniejszy wniosek skarżącej wzięto pod uwagę, iż postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Ol 314/16 przyznał wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, o co wniosła w niniejszej sprawie skarżąca, obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Wskazać należy, że pomimo niezakreślenia rubryk dotyczących zakresu wniosku (nr 4.1, 4.2) uznano, że skarżąca wnosi o częściowe przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek taki wyprowadzono z treści skargi, w której skarżąca wyraźnie wskazała, że wnosi "o zwolnienie od kosztów sądowych w całości". Za powyższym przemawia także okoliczność, iż jest ona reprezentowana przez ustanowionego przez siebie pełnomocnika. W związku z powyższym odstąpiono od wzywania skarżącej do uzupełnienia braków formalnych formularza wniosku PPF.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji majątkowej i życiowej wnioskodawczyni nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi, które wynoszą 2.083 zł. Wnioskodawczyni w rozpoznawanej sprawie wykazała, że jest w trudnej sytuacji życiowej. Nie pracuje, korzysta z pomocy społecznej. Odmowa zwolnienia od kosztów sądowych może zatem pozbawić ją prawa do Sądu. Stosownie do treści art. 45 Konstytucji RP " Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd".
W tych okolicznościach, za zasadne uznano przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.