Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" r., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, w dniu 4 czerwca 2005r., samochodu osobowego marki "[...]" oraz zwrotu uiszczonego podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art.80 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz.257 ze zm.) akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego, a obowiązek podatkowy w akcyzie powstaje w takim przypadku z chwilą nabycia prawa rozporządzenia samochodem jak właściciel, nie później jednak niż z chwilą jego rejestracji na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art.80 ust.2 i 3 ustawy o podatku akcyzowym). W myśl art.81 ust.1 ww. ustawy podmioty dokonujące nabycia wewątrzwspólnotowego samochodów osobowych niezarejestrowanych na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, są obowiązane przy przywozie na terytorium kraju złożyć deklarację uproszczoną do właściwego naczelnika urzędu celnego w terminie 5 dni, licząc od dnia nabycia wewnątrzwspólnotowego oraz dokonać zapłaty akcyzy nie później niż z chwilą rejestracji tego pojazdu w kraju.
Stawki podatku akcyzowego określone zostały w §7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. nr 87, poz.825 ze zm.) i zgodnie z art.75 ust.1 ustawy o podatku akcyzowym nie mogą być wyższe niż 65% podstawy opodatkowania. W ocenie organu odwoławczego decyzja Naczelnika Urzędu Celnego wydana została w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego, a odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących naruszenia art.23, art.25 i art.90 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (dalej TWE) stwierdził, iż nie należy do kompetencji organów podatkowych dokonywanie oceny zgodności obowiązującego w Polsce systemu prawnego z prawem wspólnotowym, uzasadniając szeroko swoje stanowisko.
W skardze C. K. wniosła o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego naliczonego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego używanego samochodu. Zarzuciła, że w kwestionowanym zakresie ustawa o podatku akcyzowym narusza art.23 ust.1 i 2, art.25 oraz art.90 TWE, a zgodnie z art.9 Konstytucji RP, Polska zobowiązana jest przestrzegać wiążące ją prawo międzynarodowe. Zaznaczyła też, że z chwilą przystąpienia do struktur Unii Europejskiej Polska zaakceptowała nadrzędność prawa unijnego nad prawem krajowym.
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji.
Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie to nie zostało odebrane przez skarżącą mimo dwukrotnego awizowania przez pocztę (k.16).
W zaistniałej sytuacji zastosowanie znajduje art.73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym pismo uważa się za doręczone z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu na jaki pismo składa się w placówce pocztowej. Licząc od pierwszego awizowania w dniu 23 grudnia 2005r., za dzień doręczenia pisma należałoby przyjąć 30 grudnia 2004r., a licząc od awizowania powtórnego, tj. 2 stycznia 2006r. termin ten przypadałby na dzień 9 stycznia 2006r.. Nadmienić należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymaga w cytowanym przepisie dwukrotnego awizowania.
W konsekwencji powyższego uznać więc należało, że w wymaganym terminie wpis nie został uiszczony.
Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art.220§3 p.p.s.a., który stanowi, iż skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, postanowił jak w sentencji.