Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 września 2016r., sygn. akt I SA/OI 388/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M. G., R. G. (dalej jako skarżący) w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2016r.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący.
Postanowieniem z dnia 25 października 2016r. WSA w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną wniesiona osobiście przez skarżących na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
W dniu 27 października 2016r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik z urzędu (radca prawny) wniósł opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 8 września 2016r.
Pismem z dnia 12 listopada 2016r. zatytułowanym " Skarga na opinię radcy prawnego" skarżący wnieśli o wysłanie do NSA sporządzonej przez nich skargi kasacyjnej i o odrzucenie wniesionej przez radcę prawnego opinii.
W odpowiedzi poinformowano skarżących, że Sąd nie jest właściwy do rozpoznawania tego typu żądań, zaś wniesiona przez skarżących osobiście skarga kasacyjna została odrzucona postanowieniem z dnia 25 października 2016r.
W dniu 20 grudnia 2016r. wpłynęło do WSA w Olsztynie pismo skarżących zatytułowane "Zażalenie", w którym ponownie wnieśli o wysłanie wniesionej przez nich skargi kasacyjnej do NSA oraz o ponowne zbadanie sprawy.
W odpowiedzi poinformowano skarżących, że postępowanie w sprawie zakończyło się wydaniem postanowienia z dnia 25 października 2016r. odrzucającego wniesioną skargę kasacyjną. Postanowienie to zostało doręczone ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi. Postępowanie w sprawie już się nie toczy, a zatem nie można uznać zażalenia za jakikolwiek środek odwoławczy, który podlegałby rozpoznaniu w trybie procesowym.
Wyrok z dnia 8 września 2016r. uprawomocnił się od dnia 16 listopada 2016r.
Pismem zatytułowanym "Zażalenie" wniesionym w dniu 27 stycznia 2017r. (data wpisana na piśnie przez skarżących 2017.01.28) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący zwrócili się, na podstawie art. 145 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 23 ze zm., dalej jako kpa), o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznie przez WSA W Olsztynie odmową kasacji i odmową wniesienia kasacji przez radcę prawnego z urzędu.
W uzasadnieniu wskazali, że w oparciu o art. 7 i 9 kpa SKO i WSA zobowiązane są do badania sprawy wszechstronnie z uwzględnieniem roszczeń odwołujących się. Odmienna sytuacja powoduje nieważność postępowania i ponowną konieczność zbadania sprawy z żądaniem od radcy z urzędu zwrotu wypłaconych mu przez Sąd należności.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 20 lutego 2017r. wezwano skarżących do wskazania, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy żądanie zawarte we wniesionym piśmie z dnia 28 stycznia 2017r. dotyczy wznowienia postępowania sądowego, czy postępowania administracyjnego (podatkowego) oraz do sprecyzowania, w przypadku, gdy żądanie dotyczy wznowienia postępowania sądowego, z jakiej przyczyny i na jakiej podstawie prawnej żądają wznowienia postępowania.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazali, że sprawa dotyczy postępowania administracyjnego, Urzędu Podatkowego, który bezpodstawnie nalicza im podatki nienależne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Należy na wstępie podkreślić, że wznowienie postępowania sądowego jest instytucją procesową szczególną, obwarowaną licznymi rygorami, dotyczy bowiem sytuacji, w której dopuszcza się ponowne rozpoznanie sprawy, mimo że została już ona zakończona prawomocnym orzeczeniem. Dlatego wznowienie postępowania dopuszczalne jest jedynie w ściśle sprecyzowanych w ustawie przypadkach. Wznowienie postępowania polega na ponownym rozpoznaniu sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem, jeśli spełnione zostaną przesłanki przewidziane w ustawie. Ponieważ jest to postępowanie wyjątkowe, przy stosowaniu przepisów o wznowieniu należy stosować wykładnię ścisłą, odrzucając interpretację rozszerzającą. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania ograniczone jest terminem, a nadto skarżący winien wykazać przesłanki dopuszczalności wznowienia.
Zgodnie z przepisem art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie niespełnienia jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, albowiem warunkiem możliwości rozpoznania zasadności tej skargi jest spełnienie obu warunków wskazanych w § 1. Zgodnie zaś z § 2 art. 280 p.p.s.a. na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.
Dodatkowo podkreślić należy, że Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę.
Sąd, z uwagi na niejednoznaczne stwierdzenia, zawarte w piśmie z dnia 28 stycznia 2017r. zatytułowanym "Zażalenie" wezwał skarżących o sprecyzowanie czy wniesione pismo należy potraktować jako pismo dotyczące wznowienia postępowania sądowego czy też postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący jednoznacznie wskazali, że "Sprawa dotyczy postępowania administracyjnego, Urzędu Podatkowego".
Tym samym, stwierdzić należy, że wniesione w dniu 27 stycznia 2017r. pismo jest w istocie wnioskiem o wznowienie postępowania administracyjnego a nie sądowego. Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego wnosi się zaś do organu administracji publicznej a nie do sądu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.