Uzasadnienie
K. R. (dalej w skrócie skarżący, strona) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, organ odwoławczy, organ II instancji) wniósł o jej odrzucenie z powodu wniesienia skargi z uchybieniem terminu, ewentualnie oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U z 2017r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1).
Z przedstawionych Sądowi akt podatkowych niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję odebrał osobiście skarżący w dniu 11 maja 2017r. (karta nr 111 akt administracyjnych). Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi przypadł na dzień 10 czerwca 2017r. - sobotę. W tej sytuacji, mając na uwadze art. 83 § 2 p.p.s.a. termin na wniesienie skargi upływał w dniu 12 czerwca 2017r. (poniedziałek), gdyż jest to pierwszy dzień po dniach wolnych od pracy. Natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 16 czerwca 2017r. (k. 7 akt sądowych). Zatem wniesiono ją z czterodniowym uchybieniem terminu.
Przy czym odnotować należy, że zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o terminie do wniesienia skargi do tut. Sądu za pośrednictwem organu II instancji. Skoro strona nie zastosowała się do tego pouczenia, to ją obciążają negatywne skutki przekroczenia terminu do wniesienia skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) i § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.