Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie I.T. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r.
W uzasadnieniu podniosła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, ustalającej zobowiązanie podatkowe w wysokości 33.485 zł, spowoduje wyrządzenie szkody o nieodwracalnym charakterze, gdyż poniesienie tak wielkiego ciężaru finansowego jest poza zasięgiem aktualnych możliwości wnioskodawczyni i jej męża K.T., których łączne miesięczne dochody wynoszą 3.500 zł. Dodała, że na ich utrzymaniu pozostaje studiujący syn. W tej sytuacji egzekucja zobowiązania podatkowego mogłaby polegać na licytacji jedynej posiadanej przez nich wartościowej nieruchomości, tj. domu, w którym zamieszkują.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że postanowieniem z dnia "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego zawiesił postępowanie egzekucyjne do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wskazując na ukształtowane na gruncie powołanego przepisu orzecznictwo sądowe podnieść należy, że przez sformułowanie "znacznej szkody" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Natomiast pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest interpretowane jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (post. NSA z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl.: http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle powołanych we wniosku okoliczności dotyczących wysokości dochodów rodziny skarżącej oraz znacznej kwoty zobowiązań podatkowych w łącznej wysokości 66.970 zł, ustalonych skarżącej i jej mężowi K.T. w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 6/14, w pełni uzasadnionym było przyjęcie, iż do czasu wydania wyroku przez Sąd zachodzi, w związku z wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia, niebezpieczeństwo powstania u strony skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W tym kontekście jako zasadne jawiły się również zaprezentowane we wniosku uwagi, że w sytuacji skarżącej skuteczność egzekucji zobowiązania podatkowego uzależniona byłaby od skierowania jej do majątku nieruchomego w postaci domu, w którym strona zamieszkuje wraz z rodziną.
Rozstrzygając w przedmiocie niniejszego wniosku, Sąd miał na uwadze, że postanowieniem z dnia "[...]" Naczelnik Urzędu Skarbowego zawiesił prowadzone wobec strony postępowanie egzekucyjne do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Zauważenia jednak wymagało, że rozstrzygnięcie w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie odpowiadało złożonemu w niniejszej sprawie wnioskowi o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd, a i skutki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, stosownie do art. 58 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015), są ograniczone w porównaniu do skutków wstrzymania wykonania decyzji, czego domagała się strona.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.