Uzasadnienie
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący – Z. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 2 lutego 2016r. poprzedzającym złożenie wniosku wskazał, że wnosi o "przyznanie prawa pomocy prawnej z urzędu w pełnym tego słowa znaczeniu zwolnienie całkowite z kosztów sądowych". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Skarżący nie wykazał żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wykazał dochód żony "z GOPS-u" w wysokości 514 zł i wskazał, iż sam nie ma dochodu, natomiast w rubryce nr 11 jako zobowiązania i stałe wydatki wykazał: energia elektryczna, wywóz śmieci, telefon, czynsz, woda, gaz w łącznej wysokości 391 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do wskazania w sposób precyzyjny zakresu żądania (z uwagi na niewypełnienie rubryki nr 4 formularza PPF w sposób zgodny z pouczeniem), skarżący przesłał pismo procesowe, w którym wyjaśnił, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, "a w późniejszym terminie doradcy podatkowego (Rzeczoznawcy)".
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Okoliczności niniejszej sprawy przemawiają za stwierdzeniem, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zauważyć należy, iż wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie nie posiadają żadnego majątku, a jedynymi źródłami ich utrzymania są obecnie świadczenia z pomocy społecznej, które wynoszą zaledwie 514 zł. Mając zatem na uwadze ich wysokość, jak również wysokość wydatków wykazanych we wniosku związanych z utrzymaniem domu, które w znacznej części pochłaniają ich dochód, przyjąć należy, że skarżący nie jest w stanie ze środków, którymi dysponuje jego 2-osobowa rodzina poczynić oszczędności, które mogłyby być przeznaczone na uiszczenie kosztów postępowania w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla niego i jego żony.
W tych okolicznościach, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.
Na marginesie wyjaśnić należy, że dla zapewnienia stronie należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Zgodnie bowiem z treścią art. 205 § 2 P.p.s.a. niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.