Uzasadnienie
P.S., reprezentowany przez pełnomocnika – adw. Z. B. wniósł w dniu 12 lipca 2011r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" o sprostowaniu oczywistej omyłki w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2009r.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił rażące naruszenie art. 215 §1 Ordynacji podatkowej, poprzez zmianę decyzji w zakresie rozstrzygnięcia - w trybie sprostowania.
Przekazując skargę Sądowi wraz z odpowiedzią na zarzuty w niej zawarte w dniu 2 sierpnia 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że skarga podatnika na decyzję, której dotyczy sprostowanie, została wraz z aktami i odpowiedzią przesłana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 11 lipca 2011r. Wniósł o łączne rozpoznanie niniejszej sprawy ze sprawą ze skargi z dnia 9 czerwca 2011r. na decyzję w przedmiocie podatku od towarów i usług.
Z przyczyn organizacyjnych (okres urlopowy) wniosek o łączne rozpoznanie skarg na decyzję sprostowaną i na postanowienie o sprostowaniu nie został w porę dostrzeżony.
Przystępując do rozpoznania sprawy Sąd stwierdził, że w wyroku z dnia 8 września 2011r. sygn. akt. I SA/ Ol 465/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie (na str. 11 i 12 uzasadnienia) odniósł się do postanowienia o sprostowaniu decyzji (co oczywiście było koniecznością przy ocenie pod względem zgodności z prawem decyzji sprostowanej).
W związku z tym wyłonił się problem natury procesowej. Postanowienie o sprostowaniu decyzji, staje się niejako częścią decyzji sprostowanej, gdyż bezpośrednio ingeruje w jej treść. Jednocześnie, w sensie formalnym, stanowi odrębną sprawę sądowo administracyjną.
W powołanym wyżej wyroku Sąd orzekł o prawidłowości sprostowania, można by więc przyjąć, że rozstrzyganie po raz drugi tej kwestii jest niedopuszczalne. Sądowi z urzędu wiadomo, że strona zamierza wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wskazanego wyżej wyroku (uiściła już wpis).
Ponieważ zachodzi nierozerwalny związek między postanowieniem o sprostowaniu a sprostowaną decyzją, Sąd uznał za zasadne zawieszenie z urzędu postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1270 ze zm.) do czasu uprawomocnienia się wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 465/11.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.