Uzasadnienie
Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]’, od której został określony wpis w wysokości 2.000 zł. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, Skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych, złożonym na urzędowym formularzu PPF.
Podatnik argumentując wniosek, oświadczył, że w wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w przedmiocie podatku VAT za lata 2006-2007 Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił zobowiązania podatkowe na łączną kwotę 125.856,00 zł. Skarżący podkreślił, że nie posiada żadnego majątku, a jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości netto ok. 2000 zł miesięcznie, z której Naczelnik Urzędu Skarbowego egzekwuje należności podatkowe. Ponadto z uwagi na zaawansowany wiek jest zmuszony wydawać część emerytury na leki, a pozostałą, nieegzekwowaną część emerytury przeznacza na utrzymanie, dlatego nie posiada środków na uiszczenie wpisu sądowego od skargi.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie postanowieniem z dnia 12 października 2010 roku odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika, pismem z dnia 25 października 2010 roku złożył sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 12.10.2010 roku, w przewidzianym terminie 7 dni, od daty doręczenia.
Zgodnie z art. 260 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., wniesienie sprzeciwu od postanowienia, powoduje, że to postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym.
Stąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje
Treść art. 246 § 1 p.p.s.a., nie pozostawia wątpliwości co do tego, że przesłanką zwolnienia osoby fizycznej od kosztów sądowych jest skuteczne wykazanie przez nią braku środków pieniężnych wystarczających na sfinansowanie kosztów. Dodać należy, że osoba fizyczna obowiązana jest wykazać nie tylko że nie ma adekwatnych środków na poniesienie kosztów, ale także, że nie ma ich mimo podjęcia wszelkich niezbędnych działań, aby zdobyć fundusze na pokrycie tych wydatków.
Z danych ujętych we wniosku oraz przedłożonych dokumentów wynika natomiast, że Skarżący posiada środki pozwalające mu na sfinansowanie kosztów sądowych w części tj. w kwocie 500,00 zł.
Z przedstawionych dokumentów wynika, że Skarżący posiada zajęte prawa i wierzytelności na łączną kwotę 367.161,36 zł, a także zajęte rachunki bankowe. Natomiast świadczenie emerytalne jest zajęte do kwoty ponad 500.000 zł.
Strona osiągnęła przychód w 2009 roku wysokości 29.211,06 zł, od której naliczono należny podatek dochodowy w wysokości 2.420 zł.
Z oświadczenia podatnika wynika, że w dniu 5 marca 2009 roku darował on swoim córkom część nieruchomości około 56 hektarów oraz wszystkie środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży tych gruntów, podniósł on ponadto, że z uwagi na wiek- 72 lata, jego była żona zajmowała się zagospodarowaniem ich nieruchomości, sprzedając znaczną część nieruchomości.
W ocenie Sądu, powyższe dane prowadzą do wniosku, że Skarżący posiada możliwość częściowego sfinansowania należnych kosztów sądowych, albowiem prowadząc w znacznym rozmiarze obrót nieruchomościami, posiada on realną możliwość wygospodarowania środków na poczet kosztów postępowania sądowego.
Zdaniem Sądu, przyznanie prawa pomocy nie jest bowiem uwarunkowane posiadaniem innych zobowiązań, których niewykonanie pociąga za sobą negatywne dla skarżącej skutki, czy też prowadzeniem postępowań egzekucyjnych, a jedynie spełnieniem przesłanki ustawowej tj. wykazaniem, że nie ma się dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Z tych względów Sąd postanowił, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zwolnić Skarżącego od wpisu od skargi w zakresie częściowym, ponad kwotę 500,00 zł, o czym orzekł w sentencji.
Ponadto należy dodać, że zgodnie z art.199 p.p.s.a. każdy uczestnik postępowania przed sądem administracyjnym powinien ponosić koszty związane z tym uczestnictwem.