Uzasadnienie
Spółka A, reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła skargę na decyzję dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2007r.
Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału z dnia 27 stycznia 2010 r., pełnomocnik spółki wezwany został do usunięcia braków formalnych skargi przez;
1/ złożenie oryginału lub poświadczonego odpisu pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi;
2/ złożenie oryginału dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu) lub jego odpisu poświadczonego przez uprawniona osobę, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie powyższe doręczone zostało pełnomocnikowi spółki w dniu 2 lutego 2010 r. (k.13 akt sąd.). Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upływał więc z dniem 9 lutego 2010r.
W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik spółki przedłożył w dniu 5 lutego 2010 r. poświadczony przez niego za zgodność odpis pełnomocnictwa (k.14-16 akt sąd.). Uiścił także wpis sądowy w kwocie 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast art. 46§1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi,że każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sąd jest więc zobowiązany do ustalenia czy skarga została wniesiona przez uprawniony podmiot i czy podpisana jest prawidłowo przez taki podmiot.
Skarga wniesiona do sądu w niniejszej sprawie podpisana została przez pełnomocnika – doradcę podatkowego lecz, wbrew wymogowi z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnictwo nie zostało dołączone do akt sprawy. Nadmienić przy tym należy,że od obowiązku dołączenia pełnomocnictwa do skargi skierowanej do sądu nie zwalnia fakt złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu podatkowym (vide: B. Dauter i in. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2009, s. 129 i cytowane tam orzecznictwo sądowe).
Pełnomocnictwo nadesłane przez pełnomocnik, mimo wyraźnego wskazania takiego wymogu w wezwaniu i w treści art. 36 pkt 1 p.p.s.a., nie zawiera określenia
" przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi". Zawiera ono jednak ogólne sformułowanie o upoważnieniu do działania przed "sądami". Ponieważ jednak w dalszej części pełnomocnictwa oznaczono jednoznacznie przedmiot sprawy, sąd uznał,że na podstawie takiego pełnomocnictwa możliwe jest dopuszczenie wskazanej w nim osoby doradcy podatkowego do udziału w sprawie. W pojęciu "przed sądami" w powiązaniu z opisanym w pełnomocnictwie przedmiotem sprawy mieści się bowiem sąd administracyjny, gdyż tego rodzaju sprawy należą do kognicji sądów administracyjnych. W ocenie sądu, wola mocodawcy została zatem jednoznacznie określona.
Pełnomocnictwo, z wyjątkami,których mowa w art. 35§3 i art. 38 p.p.s.a. (nie zachodzą one w niniejszej sprawie), powinno być podpisane przez mocodawcę, chyba,że zachodzi przypadek udzielenia go ustnie. W odniesieniu do osób prawnych, a taką jest spółka z ograniczona osobowością,, zgodnie z art. 28 p.p.s.a. pełnomocnictwo podpisują osoby pełniące funkcje organów albo uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast stosownie do art. 29 p.p.s.a. organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a. mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Celem ustalenia czy pełnomocnictwo zostało prawidłowo udzielone przez uprawnioną osobę zażądano więc od pełnomocnika przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (lub innego dokumentu spółki). Na podstawie takiego dokumentu sąd mógłby zbadać uprawnienie osoby, która podpisała dołączone do akt pełnomocnictwo. Brak takiego dokumentu, w świetle zacytowanych przepisów, stanowił brak formalny, podlegający uzupełnieniu na wezwanie sądu (vide: B.Dauter i in., op.cit., str. 98-101 i cyt. tam orzecznictwo).
Mimo prawidłowego doręczenia w dniu 2 lutego 2010r. wezwania do uzupełnienia wskazanego braku formalnego w postaci braku dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby, która podpisała pełnomocnictwo do reprezentowania spółki (strony skarżącej), pełnomocnik w wyznaczonym terminie nie usunęła braku i nie nadesłała żądanego dokumentu. W konsekwencji sąd nie może ustalić, czy pełnomocnictwo podpisała uprawniona osoba, a więc nie można nadać dalszego biegu sprawie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 p.p.s.a., należało skargę odrzucić.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a/ p.p.s.a. albowiem odrzucenie skargi nastąpiło na etapie wstępnego badania wymogów formalnych skargi.