Uzasadnienie
I SA/OI 534/06
Na rozprawie w dniu 3 października 2007 r. A. U. złożył wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: Wojciecha Czajkowskiego, Tadeusza Piskozuba, Zofii Skrzyneckiej, od rozpoznania sprawy sygn. akt I SA/OI 534/06. Wskazał on, że ten skład orzekał już na jego niekorzyść. Skarżący wskazał art. 185 § 1 i 187 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, D.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej cyt. jako p.p.s.a.) jako podstawę prawną swego wniosku.
Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie: Wojciech Czajkowski, Tadeusz Piskozub, Zofia Skrzynecka w złożonych oświadczeniach wskazali, że między nimi a stroną nie zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. Ponadto dodatkowo podnieśli, że nie wystąpiła żadna z przesłanek wskazanych w art. 18 § 1 p.p.s.a, wedle których zachodziłaby podstawa do wyłączenia ich z mocy prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Motywy wskazane w uzasadnieniu wniosku wiążą się z treścią art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. dotyczącego wyłączenia sędziego z powodu braku jego bezstronności. Przepis ten obejmuje nie tylko te sytuacje, w których przyczyną braku bezstronności jest stosunek osobisty sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005r., Dz. U. nr 250, 2118). TK uznał bowiem, że art. 19 w zakresie, w jakim ogranicza przesłankę wyłączenia sędziego jedynie do stosunku osobistego, pomijając inne okoliczności, które mogą mieć wpływ na ocenę bezstronności sędziego, został uznany za niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Stosunek ten należy rozumieć przede wszystkim jako stosunek emocjonalny. Może to być także stosunek natury gospodarczej, jednakże zależności tej nie należy traktować jako przyczyny, która z reguły uzasadnia wyłączenie sędziego (A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2005 r.).
Istnieniu takich relacji pomiędzy między stroną a sędziami orzekającymi w sprawie przeczą złożone przez nich oświadczenia, natomiast skarżącej nie wskazał na żadne okoliczności mogące podważyć ich prawdziwość. O stronniczości sędziów nie może świadczyć fakt, iż w innej sprawie jego skarga została oddalona. Należy zwrócić uwagę chodzi tu o brak tego rodzaju związków, które utrudniałyby postępowanie bezstronne z uwagi na istnienie okoliczności mogących skłaniać sędziego do kierowania się względami kwalifikowanymi jako stronnicze (własnym interesem, więzami rodzinnymi, uczuciowymi). Brak jest przesłanek wskazujących, że sędziowie nie znajdują się w sytuacji bezstronności. Dopiero wykazanie braku sytuacji bezstronności może prowadzić do postępowania stronniczego, choć istnienie określonych względów nie jest równoznaczne z kierowaniem się (czy uwzględnianiem ich) we własnym postępowaniu. Niemniej jednak istotne jest, że po pierwsze, wspomniany brak możności kontroli rzeczywistych motywów sędziego uzasadniałby podejrzenie o wpływ tych okoliczności na treść podejmowanych rozstrzygnięć.
Po drugie zaś, wydaje się dość oczywiste, iż znajdowanie się w sytuacji, w której sędziego łączą ze stroną lub sprawą określone powiązania, znacznie utrudnia mu psychologicznie podejmowanie rozstrzygnięć. (por. Zygmunt Tabor, Bezstronność sędziego, WP LexsisNexsis). Powyższe ustalenia i rozważania prowadzą do konkluzji, że sędziowie znajdują się w sytuacji bezstronności i brak jest podstaw faktycznych i prawnych do wyłączenia tych sędziów od orzekania w sprawie. Powołana przez skarżącego podstawa prawna wniosku jest błędna, gdyż wskazywane przepisy nie mają związku z rozpoznawanym wnioskiem i dotyczą postępowania przed Naczelnym sądem Administracyjnym. W sprawie zaś nie zachodzą przesłanki określone w art. 18 § 1 i 19 p.p.s.a.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.