Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. w związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargą zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania wymienionej wyżej decyzji Zarządu Województwa "[...]". W uzasadnieniu podniosła, iż natychmiastowe wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Spółka wyjaśniła, że w chwili obecnej głównym składnikiem majątkowym skarżącej jest jacht żaglowy "[...]". Podjęcie przez organ kroków zmierzających do odzyskania kwoty dofinansowania zmusi skarżącą do sprzedaży jachtu, co będzie niemal niemożliwe do odwrócenia.
Ponadto skarżąca zaznaczyła, że w przypadku konieczności szybkiej sprzedaży jachtu, najprawdopodobniej uzyska cenę znacznie poniżej rzeczywistej wartości. W związku z tym, istnieje realne ryzyko, iż w przypadku szybkiego wykonania decyzji, skarżąca poniesie znaczną szkodę. Zdaniem skarżącej, powyższa sytuacja spełnia przesłankę do wstrzymania wykonania decyzji, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rozpoznając wniosek skarżącej Spółki, należało zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia ma charakter zamknięty. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Wskazując zaś na ukształtowane na gruncie ww. przepisu orzecznictwo sądowe i dorobek przedstawicieli doktryny, podnieść należy, iż przyjmuje się, że "szkoda", o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post.
NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" jest zaś interpretowane w doktrynie jako prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie NSA z dnia 13.05.2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W ocenie Sądu, w związku ze złożonym wnioskiem skarżąca dostatecznie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji niesie ze sobą realne i obiektywne niebezpieczeństwo wywołania negatywnych skutków, o jakich mowa w przytoczonej powyżej regulacji prawnej.
Rozpoznając wniosek, Sąd miał na względzie, z jednej strony że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Zarządu Województwa "[...]" z dnia "[...]" zobowiązująca skarżącą do zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektu z dnia 28 grudnia 2010 r. pn. "Stworzenie pływającego centrum szkoleniowego sposobem na wzrost konkurencyjności Spółki A. Sp. z o.o." w kwocie 431.074,91 zł wraz z należnymi odsetkami, z drugiej zaś – sytuację majątkową i finansową Spółki wynikającą z przedłożonej w związku z ubieganiem się o prawo pomocy dokumentacji finansowej. Sąd uznał, że w świetle tej dokumentacji, przekonywującą jest argumentacja strony skarżącej, iż wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektu w kwocie 431.074,91 zł, może skutkować istotnym pogorszeniem jej sytuacji.
W tym kontekście jako uzasadnione jawią się zaprezentowane we wniosku uwagi o istnieniu realnego niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków w związku ze sprzedażą istotnego składnika majątkowego, jakim jest jacht żaglowy "[...]". To z kolei determinuje uznanie, że w sprawie zachodzi przesłanka zastosowania instytucji ochrony tymczasowej unormowanej w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest jedynie środkiem tymczasowej ochrony strony skarżącej do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd i stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy przepisu art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.