Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie J.Z.K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004, 2005, 2006 i 2007 r.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż to wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego aktu organu administracji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Strona skarżąca nie wskazała nawet, która z wymienionych powyżej przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu – niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków – zachodzi w jej przypadku. Sąd nie dysponował również danymi co aktualnej sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego. Brak danych co do tej istotnej okoliczności uniemożliwiał więc dokonanie oceny, czy w przypadku skarżącego zachodziły przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek w istocie nie zawierał żadnego uzasadnienia, a zatem Sąd nie miał prawnej możliwości ustalenia, czy sytuacja życiowa skarżącego uzasadniała udzielenie mu ochrony tymczasowej.
Jednocześnie stwierdzić należy, że trudno domagać się od strony skarżącej uzasadnienia wniosku o wykonania decyzji, która ze swej istoty nie nadaje się i w ogóle nie wymaga wykonania. Skarżący kwestionuje bowiem decyzję dotyczącą odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług, a więc akt o charakterze odmownym. Tymczasem decyzja, na mocy której "odmawia" się wnioskodawcy określonego działania nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawych i nie prowadzi do podjęcia przez organy administracji jakichkolwiek działań, których wstrzymania można byłoby się domagać. Dlatego z tego już tylko względu wniosek zawarty w skardze podlega oddaleniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.