Uzasadnienie
Skargą z dnia 22 czerwca 2010r., wniesioną bezpośrednio do sądu, K. W. zaskarżył interpretację indywidualną wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia "[...]", nr "[...]".
W uzasadnieniu skarżący zwrócił się o ponowne rozpatrzenie złożonego przez niego wniosku skierowanego do Izby Skarbowej.
Sąd przekazał wniesioną skargę do Dyrektora Izby Skarbowej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej interpretacji, w sprawie nie wniesiono uprzednio wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co czyni niniejszą skargę przedwczesną i uzasadnia jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zgodnie jednak z art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że organ w wydanej interpretacji zawarł prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia wydanego aktu do sądu administracyjnego.
W przedmiotowej sprawie skarżący nie zastosował się do zawartego pouczenia, wnosząc skargę bezpośrednio do sądu bez uprzedniego wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do organu.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.