Uzasadnienie
M. Z. (dalej skarżący, strona, podatnik), reprezentowany przez doradcę podatkowego, we wniesionej skardze na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej Dyrektor Izby, organ II instancji) z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010r., zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości.
Dyrektor Izby załączył do odpowiedzi na skargę postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 21 lipca 2017r. nr "[...]" o wstrzymaniu z urzędu zaskarżonej do WSA w Olsztynie w niniejszej sprawie decyzji z dnia "[...]" w całości – na podstawie art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak wynika z art. 239f § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2017r. poz. 201 ze zm.), dalej O.p., organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego:
- 1) na wniosek - po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, o którym mowa w art. 33d § 2 - do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania lub
- 2) z urzędu - po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę - do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego.
Sąd przystępując do rozpoznania zgłoszonego w skardze wniosku stwierdza, że Naczelnik Urzędu Skarbowego, na podstawie m.in. art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, postanowieniem z dnia 21 lipca 2017r. orzekł już o wstrzymaniu w całości zaskarżonej decyzji z dnia "[...]", z urzędu. W wyniku bowiem działań zabezpieczających organu podatkowego I instancji została ustanowiona hipoteka przymusowa na nieruchomości strony, przez co zabezpieczono wykonanie wynikającego z zaskarżonej decyzji zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami za zwłokę.
Zatem strona skarżąca osiągnęła to, czego domagała się w skardze - wobec złożenia skargi wstrzymano w niniejszej sprawie wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.
Przy czym odnotować należy, że przepis art. 239f § 1 O.p. stanowi lex specialis w stosunku do art. 61 § 6 p.p.s.a. (Bogusław Dauter, Komentarz do art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex 2013, Lex Omega). W myśl art. 61 § 6 wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Jak wprost wynika z akt sprawy wykonanie zaskarżonej decyzji zostało już wstrzymane, a Sąd nie ma możliwości dokonać wstrzymania, które okresem trwania rozciągałoby się na dłuższy czas niż to już zostało dokonane w trybie ww. art. 239f § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Postępowanie sądowoadministarcyjne w zakresie rozpoznania wniosku stało się zatem bezprzedmiotowe.
W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę, że przepisy p.p.s.a. nie dają podstawy do umorzenia postępowania w zakresie wstrzymania wykonania, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.