Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 10 lutego 2009r., złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżąca K. Ż. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Ze złożonego przez skarżącą formularza wniosku o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż wnioskodawczyni jest osobą bezrobotną poszukującą pracy, utrzymuje się z renty w wysokości 724,47 zł. Rentę III grupy uzyskała z powodu poważnych problemów ze wzrokiem. We wspólnym gospodarstwie domowym K. Ż. pozostaje z mężem. Skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 6,73 ha. Mąż wnioskodawczyni nie pracuje, nie osiąga dochodów z działalności gospodarczej – ponieważ otrzymał formalny zakaz prowadzenia działalności na mniejszej nieruchomości, co jest przedmiotem postępowania sądowego. Z formularza wniosku wynika ponadto, iż skarżąca nie posiada innego majątku, przedmiotów wartościowych, oraz zasobów finansowych.
W odpowiedzi na wezwanie, wystosowane do wnioskodawczyni w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), skarżąca wyjaśniła dodatkowo, iż dom w którym zamieszkuje jest własnością córki, która pokrywa koszty utrzymania i eksploatacji swojego domu. Skarżąca nie posiada kont i lokat bankowych. Nadto wyjaśniła, iż nie prowadzi już wspólnego gospodarstwa domowego z teściową R. Ż.. Skarżąca dodała też, że rentę, którą otrzymuje w całości wydatkuje na zakup żywności.
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącą zakresie. Wskazać należy, iż skarżąca, na której to spoczywa ciężar udowodnienia, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, w wystarczający sposób uwiarygodniła swoją rzeczywistą sytuację materialną, bytową i rodzinną, wykazując, iż jest ona na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie. Skarżąca złożyła bowiem oświadczenia do których została wezwana m.in.: wykazała z czego się utrzymuje, jakie są przyczyny pozostawania jej bez pracy, jak również wyjaśniła swoją sytuację majątkową i rodzinną. Na podstawie złożonych oświadczeń i dokumentów stwierdzić można, iż wnioskodawczyni wraz ze swoją rodziną utrzymuje się z bardzo ograniczonych środków finansowych. Trudno zatem uznać, aby ze środków finansowych jakimi dysponuje miesięcznie dwuosobowa rodzina (z tytułu renty w wysokości 724,47 zł), skarżąca była w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania sądowego. Uwzględniając wniosek skarżącej w tym zakresie wzięto pod uwagę również fakt, iż skarżąca zobowiązana byłaby opłacić należne koszty sądowe w czterech sprawach zawisłych przed tut. Sądem.
W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W związku z tym na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. i art. 258§2 pkt 7 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.