Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 maja 2009r. (doręczonym w dniu 15 czerwca 2009r.) Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pozostawił wniosek skarżącego Z. Ż. o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.
Pismem z dnia 16 czerwca 2009r. złożonym w terminie skarżący wniósł sprzeciw przeciwko temu zarządzeniu, zatem stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., zarządzenie to utraciło moc. Sprzeciw nie jest środkiem odwoławczym, jest to środek prawny, który powoduje przejęcie kompetencji do rozpoznania kwestii przyznania prawa pomocy przez Sąd.
Pismem z dnia 30 czerwca 2009r. Sąd wezwał skarżącego do złożenia, w terminie 7 dni, wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, pod rygorem pozostawienia tegoż wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało odebrane w dniu 13 lipca 2009r. (k. 51 – akt sądowych). Jednocześnie skarżący został poinformowany o sformalizowanym charakterze wniosku o przyznanie prawa pomocy i obowiązku składania go na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Wskazano również, iż w przypadku trudności w wypełnieniu formularza, skarżący może zwrócić się o stosowną pomoc do Wydziału Informacji Sądowej tutejszego Sądu.
Pismem z dnia 20 lipca 2009r, skarżący wniósł o udzielenie prawa pomocy w celu wypełnienia przysłanego mu urzędowego wzoru formularza wniosku.
Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidują złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru (art. 252 §2 p.p.s.a.). Wniosek taki powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym (art. 252 §1 p.p.s.a.).
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie wezwanie wraz z formularzem wniosku PPF doręczono skarżącemu za pośrednictwem urzędu pocztowego w dniu 13 lipca 2009r. Termin do dokonania przewidzianej wezwaniem czynności upływał zatem w dniu 20 lipca 2009r. Skoro skarżący nie usunął w ustawowym terminie braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy, to zgodnie z art. 257 p.p.s.a., należało pozostawić przedmiotowy wniosek bez rozpoznania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 257 p.p.s.a. w związku z art.260 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.