Uzasadnienie
J.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie umorzenia kosztów egzekucyjnych.
Złożonym na urzędowym formularzu wnioskiem z dnia 2 września 2013 r. skarżący zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Następnie pismem z dnia 3 października 2013 r. (k. 26 akt sąd.) wniósł o umorzenie postępowania przed WSA Olsztyn w sprawie ze skargi na ww. postanowienie, podnosząc, iż otrzymał nowe, korzystne orzeczenie organu w przedmiocie umorzenia kosztów.
Postanowieniem z dnia 15 października 2013 r., o sygn. akt I SA/Ol 568/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe w sprawie, uznając dokonane przez stronę cofnięcie skargi za skuteczne.
W tym stanie rzeczy umorzyć należało również postępowanie z wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Jakkolwiek w piśmie z 3 października 2013 r., w którym to skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego nie wskazał wprost, iż cofa także wniosek w zakresie prawa pomocy, to jednak przyjąć należy, że w oświadczeniu o umorzeniu postępowania sądowego mieści się także cofnięcie wspomnianego wniosku. Rezygnacja z udziału w postępowaniu sądowym oznacza bowiem również rezygnację z pomocy państwa w sfinansowaniu tego postępowania.
Zainicjowane wnioskiem o przyznanie prawa pomocy postępowanie sądowoadministracyjne stało się tym samym bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 243 § w zw. z art. 161 § 1 pkt 31 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). orzeczono, jak w sentencji postanowienia.