Uzasadnienie
E.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od października 2010 r. do lutego 2011 r.
Postanowieniem z dnia 25 października 2012 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu – adw. M.K., który na rozprawie w dniu 6 grudnia 2012 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę strony na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]". W pkt II sentencji wyroku Sąd przyznał pełnomocnikowi strony kwotę 7.200 zł, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.
W dniu 4 lutego 2013 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł skargę kasacyjną od. ww. wyroku Sądu, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 600/13, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną strony. Z przesłanego wraz z ww. wyrokiem odpisu protokołu rozprawy wynikało, że pełnomocnik skarżącej nie brał udziału w rozprawie przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 11 marca 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 600/13.
Pismem z dnia 31 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącego ponowił wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Jak wynika z odpisu protokołu rozprawy z dnia 11 marca 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 600/13, pełnomocnik skarżącej nie brał udziału w rozprawie przeprowadzonej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zatem koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu obejmują wynagrodzenie i wydatki związane ze sporządzeniem i wniesieniem skargi kasacyjnej.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), powoływane dalej jako "rozporządzenie".
Stosownie do § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Przepis § 18 ust.1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą w postępowaniu kasacyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75 % stawki minimalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 7 rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna powyżej 200.000 zł, wynosi 7.200 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez wnioskodawcę czynności procesowych w imieniu skarżącej w postaci sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 4.428 zł (3.600 zł + 828 zł podatek VAT).
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.