Uzasadnienie
K.Ż. (dalej w skrócie skarżący, płatnik, strona) skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z "[...]" nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r..
Pismem procesowym z 2 października 2020 r. ZUS poinformował, że na koncie płatnika zaksięgował noty umorzeniowe za kwiecień 2020 r., wobec czego załatwił pozytywnie wniosek o zwolnienie strony z opłacania składek (karta nr 23 akt sądowych). Z kolei skarżący pismem z 2 grudnia 2020 r. wniósł o umorzenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie, gdyż otrzymał decyzję ZUS o uznaniu zwrotu kosztów z tytułu składek za kwiecień 2020 r.. W konsekwencji dalsze podtrzymywanie skargi uznał za niezasadne (k. 26).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wtedy, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia.
W zawisłej przed tut. Sądem sprawie wniesiono skargę na decyzję ZUS w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie z wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r.. Skoro organ zwolnił stronę z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r., co sam jednoznacznie potwierdził w ww. informacji z 2 października 2020 r., to odpadła podstawa do dalszego procedowania sprawy zawisłej w tut. Sądzie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie zwolnienia z obowiązku opłacania spornych należności.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.