Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" o sygn. akt jak wyżej, Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" ustalającą M.G. zryczałtowany podatek od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 r. i ustalił ten podatek w wysokości 135.728,00zł.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał m.in. art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm., dalej jako u.p.d.o.f.), zgodnie z którym (w brzmieniu obowiązującym w 2007r.), wysokość przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych ustala się na podstawie poniesionych przez podatnika w roku podatkowym wydatków i wartości zgromadzonego w tym roku mienia, jeżeli wydatki te i wartości nie znajdują pokrycia w mieniu zgromadzonym przed poniesieniem tych wydatków lub zgromadzeniem mienia, pochodzącym z przychodów uprzednio opodatkowanych lub wolnych od opodatkowania.
W złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, M.G. zarzucając Dyrektorowi Izby Skarbowej naruszenie wymienionych przepisów prawa, wniósł o uchylenie tej decyzji.
Pismem z dnia 18 października 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie podnosząc, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 3 października 2013r. o sygn. akt: I SA/Go 336/13 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z zapytaniem, "czy art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późń zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 z późń zm.), jest zgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji", co powoduje, że rozstrzygnięcie sprawy ze skargi M.G. zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wniosek ten podtrzymany został na rozprawie w dniu 23 października br.. Na tej samej rozprawie pełnomocnik strony skarżącej przychylił się do wniosku organu, również wnosząc o zawieszenie postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W rozpoznawanej sprawie obie strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego i zdaniem Sądu wniosek ten jest uzasadniony. Niewątpliwie bowiem ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonej decyzji dokonana przez Trybunał Konstytucyjny, będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego, którym dokonuje się kontroli legalności tego aktu. Skoro zatem organ, oczekując na ostateczne zakończenie postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania i wniosek ten zyskał akceptację strony przeciwnej, a jednocześnie Sąd nie dopatrzył się takich okoliczności, które wskazywałyby na ewentualne obejście prawa, to zawieszenie postępowania sądowego jest celowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 126 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł, jak w sentencji.
Nadmienić ponadto należy, że zgodnie z art. 129 wskazanej ustawy, postępowanie zostanie podjęte na wniosek którejkolwiek ze stron, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Z tym, że jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, Sąd na podstawie art.130 § 1 P.p.s.a. umarza postępowanie.