Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie przyznał skarżącej A. D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata (k.120-123). Na podstawie tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej jako pełnomocnika z urzędu – adwokata P. M. (k.132).
Pismem z dnia 24 kwietnia 2017r. pełnomocnik z urzędu sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 9 marca 2017r. oddalającego skargę A. D., wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych, które to koszty nie zostały uiszczone ani w całości ani w części (k. 166-170).
Pismem Sądu z dnia 12 maja 2017 r. odpis wspomnianej opinii został przesłany stronie skarżącej zgodnie z art. 177 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z pouczeniem, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia doręczenia odpisu tej opinii stronie.
W związku z tym, iż postanowieniem z dnia 10 marca 2017r. Starszy referendarz sądowy orzekł o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, należało rozpatrzeć wniosek pełnomocnika zawarty w ww. opinii w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu zostały określone w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).
Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się adwokat P. M. we wniosku z dnia 24 kwietnia 2017r., polegała na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Ol 579/16. Wyznaczony pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 120 zł.
Stosownie do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę tą podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 147,60 zł.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 147,60 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 4 ust. 3 powoływanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., orzeczono jak w sentencji.