Uzasadnienie
W dniu "[...]" r. stronie skarżącej doręczono interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"r. Interpretacja zawierała pouczenie, że stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do tut. Sądu za pośrednictwem organu po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa – w terminie 30 dni od doręczenia stronie odpowiedzi organu, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia tego wezwania. W dniu "[...]"r. strona nadała w urzędzie pocztowym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i w dniu "[...]"nie czekając na odpowiedź organu wniosła skargę do tut. Sądu. Odpowiedź na wezwanie do naruszenia prawa doręczono stronie w dniu "[...]". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić jako wniesioną przedwcześnie, a przez to niedopuszczalną.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia – tak jak w niniejszej sprawie - skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4) i 4a) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Powołany wyżej art. 3 § 2 pkt 4) p.p.s.a. dotyczy pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.
Z przywołanego unormowania wynika, że przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, strona winna uprzednio wezwać na piśmie właściwy organ w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu tej interpretacji, do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie natomiast do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie interpretacja indywidualna z dnia "[...]"r. została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu "[...]"r.
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu "[...]"r. (data nadania), zaś odpowiedzi na ww. wezwanie udzielono w piśmie z dnia "[...]" skutecznie doręczonej w dniu "[...]"r. Natomiast skarga została wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu "[...]"r., zatem przed udzieleniem przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, i przed upływem 30 dnia od dnia wniesienia (za pośrednictwem poczty) wezwania, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1830/15 przyjął, że w przypadku zastosowania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa i nie udzielenia przez organ odpowiedzi na to wezwanie, skargę do sądu administracyjnego można wnieść – w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a. - między trzydziestym a sześćdziesiątym dniem, licząc od dnia wniesienia wezwania, natomiast jeżeli odpowiedź zostanie udzielona - termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi. Taka wykładnia odpowiada zarówno literalnemu brzmieniu przepisu, jak i służy realizacji ratio legis, dla którego został on ustanowiony. (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. orzekł w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II).