Uzasadnienie
Spółka A z siedzibą w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2008r.
Pismem z dnia 15 września 2010 r. Pełnomocnik Spółki wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), z uwagi na to, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania w sprawie ze skargi konstytucyjnej Spółki B oraz od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego (sygn. akt P 33/09) o zbadanie zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art.2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego nieuwzględnienie. Organ wskazał, iż w postanowieniu z dnia 20 kwietnia 2010r. o sygn. akt: II FZ 569/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż zawieszając postępowanie Sąd powinien mieć na uwadze konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Nawet w przypadku przyjęcia do rozpoznania przez TK, złożonej przez inny niż strona skarżąca podmiot, skargi konstytucyjnej sąd ma obowiązek ustalić celowość ewentualnego zawieszenia postępowania w konkretnej sprawie. W przypadku stwierdzenia przez TK niekonstytucyjności określonego przepisu strona może złożyć wniosek o wznowienie postępowania. Tym samym jej interes prawny jest należycie zabezpieczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W przedmiotowej sprawie brak jest, zdaniem Sądu, podstaw do zawieszenia postępowania sądowego z powołanych przyczyn.
W związku z powołaniem przez Spółkę w uzasadnieniu wniosku postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 czerwca 2009 r. o sygn. akt I SA/GL 110/09 zauważyć należy, iż skierowanie do Trybunału Konstytucyjnego wniosku o zbadanie zgodności powołanych powyżej przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 217 w związku z art. 84 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, związane było z wątpliwościami prawnymi Sądu odnośnie wykładni pojęcia "obiektów budowlanych" zawartego w art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.). Tut.
Sąd związany jest jednak przede wszystkim wykładnią prawa dokonaną w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt II FSK 1674/09, II FSK 1675/09 i II FSK 1673/09) wydanych w analogicznych sprawach, toczących się przed tut. Sądem ze skargi Spółki A. Uzasadniając te orzeczenia NSA wyraźnie wskazał, że przedmiot sporu tj. "kanalizacja kablowa i ułożone w niej kable stanowią budowlę w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, a tym samym stanowią (łącznie) przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako budowla w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 1a pkt 2 u.p.o.l.". Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził również, że "rozstrzygnięcie niniejszego sporu nie wymaga zwrócenia się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego o zgodność art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1 i 2, art. 84 i art. 217 Konstytucji RP - stosownie do art. 193 ustawy zasadniczej".
Uwzględniając powyższe Sąd podzielił zgodną z orzecznictwem NSA argumentację SKO wskazującą na konieczność rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jak też rozważenia celowości ewentualnego zawieszenia postępowania w konkretnej sprawie. Podzielić należy również stanowisko organu, że w przypadku gdyby TK stwierdził niekonstytucyjność przepisu, Spółka ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie którego wydano zaskarżony przez stronę akt, co należycie zabezpiecza jej interes prawny. Posiada bowiem instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu.
Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie Sąd uznał za niecelowe i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia