Uzasadnienie
A. B.wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]"., określającej stronie podatek od towarów i usług za miesiące: grudzień 2013 r. oraz styczeń – maj 2014 r.
Pismem z dnia 11 sierpnia 2017r. organ wniósł o umorzenie postępowania, albowiem postanowieniem z "[...]"., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uwzględnił w całości skargę w ten sposób, że uchylił w całości zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż śmierć strony oraz cofnięcie skargi. Sąd umarzając postępowanie stwierdził, że po wniesieniu skargi w toku prowadzonego postępowania, zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (vide postanowienia WSA: w Opolu z dnia 14 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 62/14, w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2013r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 102/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skorzystanie przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. oznacza, że w sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i zasadne jest podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie kwestionowane w skardze postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"., zostało wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Powyższe zostało potwierdzone załączonym do akt administracyjnych postanowieniem z dnia "[...]"uchylającym w całości zaskarżone postanowienie.
W związku z powyższym Sąd uznał, że wniosek organu o umorzenie postępowania zasługuje na uwzględnienie, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia (pkt 1). Kierując się natomiast dyspozycją art. 201 § 1 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a., a także § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015, poz. 1804 ze zm.), w punkcie 2 sentencji postanowienia zasądzono na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 597 zł (480 zł. wynagrodzenie pełnomocnika, 100 zł. wpis sądowy od skargi i 17 zł. opłata skarbowa od pełnomocnictwa).