Uzasadnienie
A. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"., w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]"., określającej stronie podatek od towarów i usług za miesiące: czerwiec – listopad 2014 r.
Pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r. organ wniósł o umorzenie postępowania, albowiem postanowieniem z "[...]" r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uwzględnił w całości skargę w ten sposób, że uchylił w całości zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż śmierć strony oraz cofnięcie skargi. Sąd umarzając postępowanie stwierdził, że po wniesieniu skargi w toku prowadzonego postępowania, zaistniała przeszkoda do merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje bezprzedmiotowe, jeżeli w toku postępowania wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenia te muszą mieć charakter trwały, unicestwiając dopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie. Jednym z przypadków bezprzedmiotowości postępowania jest sytuacja, gdy w trakcie postępowania przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (vide postanowienia WSA: w Opolu z dnia 14 kwietnia 2014r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 62/14, w Bydgoszczy z dnia 18 czerwca 2013r. w sprawie o sygn. akt I SA/Bd 102/13, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skorzystanie przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. oznacza, że w sprawie przestał istnieć przedmiot zaskarżenia i zasadne jest podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie kwestionowane w skardze postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]"., zostało wyeliminowane z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Powyższe zostało potwierdzone załączonym do akt administracyjnych postanowieniem z dnia "[...]". uchylającym w całości zaskarżone postanowienie. W związku z powyższym Sąd uznał, że wniosek organu o umorzenie postępowania zasługuje na uwzględnienie, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia (pkt 1). Kierując się natomiast dyspozycją art. 201 § 1 w zw. art. 205 § 2 p.p.s.a., a także § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015, poz. 1804 ze zm.), w punkcie 2 sentencji postanowienia zasądzono na rzecz skarżącej od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 597 zł (480 zł. wynagrodzenie pełnomocnika, 100 zł wpis sądowy od skargi, 17zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa).