Uzasadnienie
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zarzuty przeciwko decyzji są ważkie i uzasadnione. Ponadto podał, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody finansowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 powołanego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Sąd rozpoznając zgłoszony w niniejszej sprawie wniosek stwierdza, że żądanie strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżona decyzja jest ostateczna i podlega wykonaniu. Niewystarczające jest ogólnikowe stwierdzenie, że ewentualne wszczęcie egzekucji mogłoby narazić stronę na poważne, nieodwracalne skutki. Dla oceny, czy w sprawie rzeczywiście istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, należy jednak przedstawić w sposób rzeczowy wszystkie okoliczności uzasadniające realne wystąpienie takiego skutku. Takiej argumentacji wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera.
Przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych konkretnych okoliczności na temat sytuacji finansowej skarżącego, a zatem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.