Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 24 sierpnia 2016r. skarżąca M.T. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia wnioskodawczyni wynikało, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z 8-letnim synem. Uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości "[...]".. Skarżąca jest współwłaścicielką mieszkania o powierzchni 60,4 m2. Innego majątku nie posiada. Na jej wydatki składają się: czynsz i energia elektryczna – 500 zł, spłata rat kredytu – 250 zł, telefon- 50 zł. Dodała, że syn nie otrzymuje alimentów jak i świadczenia w postaci "500+".
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718, dalej cyt. jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - polegającym na zwolnieniu od kosztów sądowych, częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych lub ustanowieniu pełnomocnika następuje, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 §1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącej wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji majątkowej i życiowej wnioskodawczyni nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia, czy też majątku na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi.
Za powyższym stanowiskiem przemawia przede wszystkim wysokość otrzymywanego wynagrodzenia "[...]" jak i brak jakiegokolwiek majątku poza udziałem w lokalu mieszkalnym, w którym zamieszkuje z synem. Wzięto również pod uwagę, iż skarżąca jest osobą samotnie wychowującą małoletniego syna, na którego nie otrzymuje alimentów jak i pomocy w formie zasiłku "500+". Stwierdzono zatem, że poniesienie przez wnioskodawczynię kosztów sądowych przekracza jej możliwości finansowe.
Z tego względu, przychylono się do wniosku i przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.