Uzasadnienie
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu zawartego w treści skargi wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że w toku postępowania celnego organ I instancji, na podstawie art. 224 § 4 pkt 1 i § 5 Ordynacji podatkowej oraz art. 244 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wstrzymał wykonanie swojej decyzji w części określającej wysokość długu celnego, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług do czasu wydania rozstrzygnięcia przez organ celny II instancji, ze względu na ważny interes strony.
Wobec faktu, że podstawa dla wydania postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego nie odpadła i występuje nadal, zasadne jest zdaniem skarżącego wstrzymanie wykonania obu decyzji do czasu uprawomocnienia się orzeczenia Sądu administracyjnego.
Oceniając zasadność wniosku należy wskazać, że instytucja wstrzymania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd, będąca formą tymczasowej ochrony udzielonej stronie postępowania stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Na stronie skarżącej, która żąda takiej ochrony spoczywa obowiązek wykazania konkretnych okoliczności stanowiących podstawę wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Sąd stwierdza, że nie spełnia wymogu właściwego uzasadnienia wniosku odesłanie do przesłanek wstrzymania decyzji organu I instancji w toku postępowania podatkowego. Po pierwsze dlatego, że postępowanie przed Sądem administracyjnym nie jest kontynuacją tego postępowania, a po drugie dlatego, że inne są przesłanki wstrzymania decyzji, określone w art. 224 § 2 Ordynacji podatkowej.
We wniosku skierowanym do Sądu nie podano żadnych okoliczności, które by wskazywały, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków – w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.