Uzasadnienie
Z.K., A.D., J.K., Z.K. i R.R., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), dalej jako: "u.s.g.", wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Mrągowie z dnia 25 października 2012 r., Nr XXIV/9/2012, w przedmiocie określenia stawek w podatku od nieruchomości.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismami z dnia 17 września 2013 r. wezwano skarżących do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez wskazanie naruszenia ww. uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia, jak również wskazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wezwano organ do usunięcia tego naruszenia prawa.
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu Z.K. w dniu 17 września 2013 r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty przez ww. skarżącego, który dopiero po upływie wskazanego terminu, tj. w dniu 25 września 2013 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) nadał pismo, w którym wyjaśnił, że jego interes prawny w stwierdzeniu nieważności ww. uchwały polega na zabezpieczeniu interesów finansowych, które zostały naruszone wskutek wydania uchwały sprzecznej z prawem. Do pisma skarżący dołączył ponadto kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 9 maja 2013 r.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie, wskazując, że ww. uchwała Rady Miejskiej w Mrągowie z dnia 25 października 2012 r., Nr XXIV/9/2012, nie naruszyła prawa
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl zaś art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników), a ponadto powinna zawierać:
- 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności;
- 2) oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynności skarga dotyczy;
- 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.
Ponadto w świetle art. 101 ust. 1 u.s.g., który przewiduje sądową kontrolę uchwał lub zarządzeń podjętych przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, skargę w tym przedmiocie może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy. Dla skuteczności skargi do sądu administracyjnego wnoszonej w trybie art. 101 u.s.g. niezbędnym jest wykazanie przez skarżącego, że przysługujące mu osobiście uprawnienie wynikające z przepisów prawa materialnego lub jego interes zostały naruszone przez organ. Przy czym warunkiem rozpoznania skarg wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. jest również uprzednie wezwanie organu, który wydał kwestionowaną przez stronę uchwałę lub zarządzenie, do usunięcia naruszenia prawa. W uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (Lex nr 260435), Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., i wezwanie do sunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 u.s.g., mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu.
W związku z powyższym wezwaniem z dnia 17 września 2013 r. Sąd zobowiązał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez wskazanie naruszenia ww. uchwałą interesu prawnego lub uprawnienia, jak również wskazania, czy przed wniesieniem skargi do sądu wezwano organ do usunięcia tego naruszenia prawa.
W zakreślonym terminie skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach uchylenia się od wykonania nałożonych na niego ww. wezwaniem obowiązków, nie usunął braków skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.