Uzasadnienie
E.W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przyznania płatności w ramach wsparcia bezpośredniego na rok 2010.
W dniu 15.02.2012r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej z dnia 12 lutego 2012r., w którym podała ona, iż "rezygnuje z dochodzenia swoich praw i racji w sprawach o sygn. akt I SA/Ol 673/11 oraz sygn. akt I SA/Ol 636/11".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cytowanej jako p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Analizując akta Sąd stwierdził, iż nie ulega wątpliwości, że w/w pismem z dnia 12 lutego 2012r. E.W. cofnęła skargę w niniejszej sprawie. Wynika z niego jednoznacznie, iż skarżąca nie życzy sobie kontynuacji postępowania, co potwierdziła w skierowanym do Sądu piśmie z dnia 5 marca 2012r. – sprzeciwie na postanowienie Referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2012r., odmawiające przyznania jej prawa pomocy w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 673/11.
Sąd na podstawie akt niniejszej sprawy nie stwierdził, aby cofnięcie skargi przez E.W. zmierzało do obejścia prawa lub mogło spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając zatem powyższe na uwadze, wobec skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącą, niniejsze postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie cyt. wyżej art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.