Uzasadnienie
Skarżący – W.B. wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2009 r., wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Postawieniem z dnia 3 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Ol 636/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę W.B. Stwierdził, że strona nie zachowała terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a., tym samym nie było podstaw do jej merytorycznego rozpoznania.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy stwierdzić zatem należy, że zgodnie z art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Niemniej zgodnie z art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Bezzasadność skargi może wynikać z przyczyn procesowych do których zalicza się m.in. okoliczność wniesienia skargi z uchybieniem terminu (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz LexisNexis, Warszawa 2011).
W tych okolicznościach skarga W.B. jest oczywiście bezzasadna, co potwierdził Sąd postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r., a zatem w myśl art. 247 p.p.s.a. obligowało to Sąd do odmowy przyznania mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (zob. postanowienie NSA z dnia 20 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 619/12 publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy- na podstawie art. 247 p.p.s.a. – Sąd orzekł jak w sentencji.