Uzasadnienie
R. S. (zwany dalej: skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na ocenę wniosku o przyznanie jednorazowej dotacji inwestycyjnej i podstawowego wsparcia pomostowego przez Fundację A. (zwana dalej: Fundacją) – w ramach projektu "[...]" współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.
Działając w oparciu o przepis art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. nr 227, poz. 1658 ze zm.) zarzucił niniejszej ocenie naruszenie przepisów regulaminu projektu oraz zarządzenia Prezesa Fundacji.
W związku z powyższym, skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w zakresie kryterium spójności wykształcenia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę, pełnomocnik Fundacji wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wyjaśnił, iż Fundacja prowadzi swoją działalność polegającą na wykonaniu projektu "[...]" na podstawie umowy z dnia "[...]" nr "[...]" zawartej z Województwem "[...]" - Dyrektorem Wojewódzkiego Urzędu Pracy w O. W ocenie pełnomocnika, regulacje przewidziane w przepisach art. 30b i nast. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju znajdują zastosowanie jedynie do bezpośrednich relacji pomiędzy instytucją zarządzającą (tj. w przypadku powierzenia realizacji zadania - instytucją pośredniczącą, którą w przedmiotowej sprawie pozostaje Województwo "[...]" - Wojewódzki Urząd Pracy w O.), a beneficjentem (tj. Fundacją).
Natomiast stosunek prawny, jaki powstaje pomiędzy Fundacją, a osobami, które złożyły wniosek o uzyskanie dotacji inwestycyjnej i podstawowego wsparcia pomostowego, należy do sfery prawa cywilnego i nie podlega procedurom odwoławczym do sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 45 ust 1 oraz art. 77 ust 2 gwarantuje każdemu prawo do sądu, stwarzając domniemanie kompetencji sądu powszechnego we wszystkich sprawach, z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych dla właściwości innych sądów (art. 177 Konstytucji).
Tym samym konstytucyjny model sądownictwa zakłada całkowitą odrębność sądownictwa powszechnego i innych sądów (np. sądów administracyjnych) oraz konieczność wyraźnego rozgraniczenia zadań i właściwości pomiędzy tymi sądami z zastrzeżeniem, iż w przypadku wątpliwości to po stronie sądów powszechnych leży domniemanie kompetencji w rozstrzygnięciu danej sprawy.
W myśl art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego, to przepisy tego Kodeksu normują postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne).
Sądy administracyjne powołane są natomiast do rozpoznawania spraw administracyjnych, to znaczy spraw z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz innych spraw, do których stosuje się na mocy przepisów szczególnych przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Kontrola sądów administracyjnych polega na sprawdzaniu zgodności z prawem działalności administracji publicznej i polega na orzekaniu w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z kolei, z art. 3 § 2 p.p.s.a. wynika, że sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z art.3 § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przepisy szczególne, o których mowa w wymienionym przepisie, zawiera między innymi ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn.: z 2009 r., nr 84, poz. 712 ze zm.). Ustawa ta, określa zasady prowadzenia polityki rozwoju, podmioty prowadzące tę politykę oraz tryb współpracy miedzy nimi. W szczególności, ustawa ta, określa zasady dofinansowania projektu w ramach programu operacyjnego oraz określa system środków ochrony prawnej, jakim są protest oraz skarga do sądu administracyjnego w przedmiocie informacji o negatywnej ocenie projektu.
Należy zauważyć, że na etapie postępowania przedsądowego środkiem zaskarżenia jest protest wnoszony przez podmioty ubiegające się o dofinansowanie w ramach danego programu operacyjnego. Legitymacja do wniesienia protestu przysługuje wnioskodawcy, którego wniosek (projekt) został negatywnie oceniony. Z kolei przepis art. 30c ust. 1 ww. ustawy określa, że skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu procedury odwoławczej oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30i pkt 1, czyli pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, ze względu na wyczerpanie środków na dofinansowanie projektów w danym konkursie (programie operacyjnym). Artykuł 30c ust. 2 ustawy precyzuje, że skarga jest warunkowana otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu (art. 30b ust. 9), ewentualnie informacji o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia w przypadku określonym w art. 30i pkt 1.
Z przepisów powołanej ustawy wynika zatem, że zakres przedmiotowy skargi do sądu administracyjnego jest ograniczony, gdyż przedmiotem zaskarżenia mogą być wnioski realizowane w ramach programu operacyjnego, obejmującego projekty indywidualne, systemowe i wyłonione w drodze konkursu. Unormowania zawarte w art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie dają podstaw do wnioskowania - jak sugeruje skarżący -że skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje ocenę wniosku o przyznanie jednorazowej dotacji inwestycyjnej i podstawowego wsparcia pomostowego. Jak zasadnie zaznaczył pełnomocnik Fundacji, stosunek prawny jaki powstaje pomiędzy Fundacją, a osobami, które złożyły wniosek o uzyskanie dotacji inwestycyjnej i podstawowego wsparcia pomostowego nie podlega procedurom odwoławczym do sądu administracyjnego i należy do sfery prawa cywilnego.
Ponadto należy wskazać, że z przepisów ustawy wynika również, że stronami postępowania sądowego są wnioskodawca oraz instytucja właściwa do rozpoznania protestu. Wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest zatem wyłącznie podmiot będący lub mogący być uczestnikiem postępowania konkursowego w rozumieniu art. 29 ust. 2 pkt 2, projektu którego dotyczyła informacja negatywna (art. 30b ust. 2 pkt 1 albo 2) i który wyczerpał postępowanie odwoławcze w rozumieniu art. 30c ust.
1. Właściwą zaś instytucją jest instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca, jeśli ta instytucja, na podstawie zawartego porozumienia, była podmiotem uprawnionym do rozpoznania protestu. W związku z powyższy, w niniejszej sprawie należy zaznaczyć, że ewentualną skargę do Sądu mogłaby wnieść tylko Fundacja (beneficjent).
Mając na uwadze powyższe przepisy stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej sprawy – skarga na ocenę wniosku Fundacji A. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, powołanych do kontroli określonej działalności administracji publicznej. Ewentualne spory wynikające z umów cywilno-prawnych należą do właściwości sądów powszechnych.
W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.