Uzasadnienie
T. W. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Elblągu z 12 grudnia 2022 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2022.
Skarżący na mocy zarządzeń z 8 lutego 2023 r. wezwany został do:
- - złożenia 1 odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania,
- - uiszczenia wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczone i odebrane zostało przez skarżącego 13 lutego 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (t.j. Dz. U z 2023 r., poz. 259, dalej jako p.p.s.a.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13 (opubl. internetowa baza orzeczeń http://orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. W uzasadnieniu NSA wskazał, że niedołączenie przez skarżącego odpisu skargi w sposób oczywisty wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania, jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Przyjęcie odmiennego poglądu nie daje się pogodzić z brzmieniem wskazanego przepisu oraz zasadą równości stron postępowania i zasadą kontradyktoryjności, a w konsekwencji niekiedy może prowadzić do stwierdzenia, że strona postępowania została pozbawiona możliwości udziału w tym postępowaniu.
Sporządzanie odpisów pisma przez sąd w celu usunięcia braków za jedną ze stron postępowania nie tylko nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, a to z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma.
W oparciu zaś o art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie zaś § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W realiach niniejszej sprawy skarżący, pomimo że został prawidłowo wezwany i pouczony o skutkach nienadesłania odpisu skargi oraz uiszczenia wpisu, nie dopełnił w wyznaczonym terminie obowiązku, do którego został wezwany.
Pomimo upływu, 20 lutego 2023 r., 7 dniowego terminu, ani braki formalne skargi nie zostały usunięte w terminie, ani nie uiszczono w tym terminie wpisu od skargi.
Mając powyższe na względzie wskazać należy, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., należało skargę odrzucić.