Uzasadnienie
Wymienionym w sentencji postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę R.G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Powodem odrzucenia skargi było uchybienie terminu do jej wniesienia. Postanowienie to skarżący odebrał w dniu 04.11.2011r.
Pismem procesowym zatytułowanym jako zażalenie (nadano w placówce Poczty Polskiej w dniu 10.11.2011r.) skarżący osobiście zaskarżył w/w postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podniósł, że termin do wniesienia skargi został jednak zachowany, a kwestionowane postanowienie Sądu narusza prawo.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący sprecyzował w piśmie z dnia 30.11.2011r., że jego intencją było złożenie właśnie zażalenia na w/w postanowienie Sądu oraz wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia skargi.
Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w skrócie p.p.s.a., od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tylko taki właśnie środek zaskarżenia, a nie zażalenie przysługuje stronie, która kwestionuje postanowienie o odrzuceniu skargi. Sąd uznał zatem, że pismo procesowe zatytułowane jako zażalenie jest w istocie skargą kasacyjną.
Według art. 175 § 1 skarga powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
Niesporządzenie skargi przez jedną z osób wyżej wskazanych nie jest brakiem formalnym, który mógłby być uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 18.10.2004r. sygn. akt FZ 308/04, niepubl.) co powoduje, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego, że skarga kasacyjna nie została sporządzona przez osobę uprawnioną Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany był ją odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a.