Uzasadnienie
J. N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Dyrektora "[...]" Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]", w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2016 r. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych poprzez: wskazanie osnowy, tj. wskazania, jaki jest faktyczny zamiar wnoszącego skargę, tego czy wnosi o uchylenie w całości lub w części zaskarżonego aktu (postanowienia), o stwierdzenie jego nieważności. Jednocześnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 sierpnia 2016 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 23 sierpnia 2016 r. Pomimo upływu, z dniem 30 sierpnia 2016 r., zakreślonego terminu skarżący nie wskazał osnowy skargi tj. nie określił faktycznego zamiaru złożenia skargi, nie uiścił również wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić z dwóch względów.
Po pierwsze wskazać należy, iż zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej zwanej w skrócie p.p.s.a.), Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi – pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zgodnie z powyższym, zarządzeniem z dnia 18 sierpnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi.
Powyższe wezwanie doręczone zostało adresatowi w dniu 23 sierpnia 2016 r. (k. nr 9)). Tym samym termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku upłynął w dniu 30 sierpnia 2016 r. Wpis od skargi w tym terminie nie został uiszczony, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Dodatkową podstawę do odrzucenia przedmiotowej skargi stanowiło nieusunięcie przez skarżącego, pomimo wezwania Sądu, braku formalnego skargi.
Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie (m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a.. Jednym z tych wymogów jest wskazanie osnowy wniosku lub oświadczenia (art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi nieuzupełnienie w powyższym terminie braków formalnych skutkuje jej odrzuceniem, co wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a..
Wezwanie do usunięcia ww. braku formalnego skargi wraz ze stosownym pouczeniem o skutkach niedochowania obowiązku zostało doręczone skarżącemu w jednej przesyłce wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu, stąd termin na wykonanie obowiązku wskazania faktycznego zamiaru wnoszącego skargę tj. czy wnosi o uchylenie całości lub w części zaskarżonego postanowienia z dnia 28.06.2016 r., ewentualnie czy wnosi też o stwierdzenie nieważności tego aktu, jest identyczny jak przy wezwaniu do uiszczenia wpisu, o którym mowa była wcześniej. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął również tego braku formalnego.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.