Uzasadnienie
Skargą z dnia 04 lutego 2005r., nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 05 lutego 2005r. ("[...]"), T. K. zaskarżył do sądu wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej, wydaną w I instancji.
Decyzja ta zawierała błędne pouczenie co do przysługującego stronie środka zaskarżenia, wskazując,że decyzja jest ostateczna i stronie służy prawo wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego ("[...]" akt adm.). Już po wniesieniu skargi, decyzją z dnia "[...]"marca 2005r., nr "[...]", Dyrektor Izby Celnej sprostował błędne pouczenie, pouczając,że od decyzji z dnia "[...]"lipca 2004r. jako nieostatecznej, przysługuje w terminie 14 dni odwołanie do niego jako organu odwoławczego ("[...]"akt adm.).Pouczono przy tym,że odwołanie od decyzji, z "[...]"lipca 2004r. należy wnieść w terminie 14 dni od doręczenia decyzji o sprostowaniu pouczenia.
W tym stanie sprawy sąd uznał,że skarga wniesiona została bez wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu celnym. Środkiem takim jest odwołanie wnoszone zgodnie z przepisami art. 220-223 Ordynacji podatkowej w związku z art. 262 Kodeksu celnego. Do rozpatrzenia odwołania od decyzji w kwestii nieważności decyzji naczelnika urzędu celnego, jako organ odwoławczy właściwy jest natomiast dyrektor izby celnej, który orzekał także w I instancji (art. 262 § 1 kodeksu celnego).
Zgodnie z art.214 Ord. podatkowej błędne pouczenie co do prawa wniesienia odwołania nie może szkodzić stronie. Dlatego termin do wniesienia odwołania liczony jest od dnia doręczenia decyzji o sprostowaniu błędnego pouczenia.Dopiero decyzja wydana przez organ odwoławczy będzie decyzją ostateczną, podlegającą zaskarżeniu do sądu.
W świetle powyższego,skoro nie został spełniony przewidziany w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. nr 153, poz. 1270, dalej jako p.p.s.a.), skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzec więc należało jak w sentencji postanowienia.