Uzasadnienie
W. G. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", w której na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej orzeczono solidarną odpowiedzialność ze spółką W. G. jako członka zarządu A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług.
Wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 611/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił ww. skargę. Po rozpoznaniu skargi kasacyjnej skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 maja 2014 r. o sygn. akt I FSK 649/13 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Pismem z dnia 30 września 2014 r. (data wpływu do Sądu - 6 października 2014 r.) M. W. działając w imieniu A. Sp. z o.o. w K., jako prokurent ww. spółki, na podstawie art. 33 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o dopuszczenie spółki do udziału w postępowaniu przed Sądem w charakterze uczestnika.
Uzasadniając swój wniosek wskazał, że spółka jest w posiadaniu informacji i dokumentów, które nie były dotychczas znane organowi skarbowemu prowadzącemu postępowanie podatkowe. Podniósł również, iż przed Sądem Apelacyjnym w B. uczestniczy za spółkę w charakterze osoby zainteresowanej w sprawie odwołania skarżącego przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o ustalenie braku odpowiedzialności członka zarządu spółki za zobowiązania z tytułu nieopłaconych składek. Do pisma załączył m.in. kopię udzielenia prokury z dnia 30 listopada 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.) swój udział w postępowaniu sądowym może zgłosić osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego.
Z przepisu tego wynika, że uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego może stać się podmiot, któremu przysługiwała legitymacja materialnoprawna w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonego aktu, ale który w tym postępowaniu nie brał udziału, albowiem tylko wtedy wynik postępowania sądowoadministracyjnego może dotyczyć jego interesu prawnego (por. M. Romańska (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 204). Interes prawny to taki, który jest chroniony przez prawo i ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych.
Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji (por. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 60). Inaczej mówiąc, interes prawny do uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym ma ten podmiot, na którego sferę prawną wpłynie w sposób bezpośredni wynik tego postępowania, nie zaś podmiot, dla którego wynik ten z innych powodów ma znaczenie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanego wniosku, należało odmówić wnioskodawcy dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika, bowiem kontrolowane postępowanie podatkowe nie dotyczyło sfery prawnej i interesu prawnego spółki.
Kontrolowane postępowanie podatkowe dotyczy bowiem orzeczenia solidarnej odpowiedzialność ze spółką skarżącego jako członka zarządu spółki za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług. Podstawę prawną do orzeczenia tej odpowiedzialności stanowił art. 116 Ordynacji podatkowej. Przepis ten, został zawarty w rozdziale 15 Ordynacji podatkowej "Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich" i dotyczy odpowiedzialności subsydiarnej członków zarządu m.in. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe tej spółki. Stanowi on jednocześnie konkretyzację normy ogólnej zawartej w art. 107 § 1 Ordynacji podatkowej i statuuje solidarną odpowiedzialność podatkową członka zarządu spółki jako osoby trzeciej za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, które powstały w okresie, gdy pełnił on obowiązki członka zarządu. O odpowiedzialności tej organ podatkowy orzekał w drodze decyzji w odrębnym postępowaniu podatkowym.
W postępowaniu tym, nie nastąpiła zatem konkretyzacja jakichkolwiek praw ani obowiązków dotyczących bezpośrednio spółki. Ocena stanu faktycznego zawarta w zaskarżonej decyzji organu została sformułowana w ramach oceny materiału dowodowego w sprawie, w której skarżący był stroną postępowania.
W konsekwencji należało przyjąć, że wnioskodawca nie wykazał aby posiadał interes prawny umożliwiający mu dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym skargi skarżącego na decyzję w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie wskazał przy tym żadnej normy prawnej, z której wynikałyby dla spółki określone prawa i obowiązki uzasadniające dopuszczenie spółki do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. Natomiast podnoszona okoliczność faktyczna dotycząca udziału wnioskodawcy przed Sądem Apelacyjnym w B. jako osoby zainteresowanej nie może być traktowana jako zezwalająca na udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym na prawach strony.
Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 33 § 2 p.p.s.a. i art. 90 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.