Uzasadnienie
Spółka A wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z "[...]" w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Skarga została podpisana przez profesjonalnego pełnomocnika. Do skargi zostało dołączone pełnomocnictwo poświadczone za zgodność z oryginałem oraz odpis KRS komplementariusza. Nie dołączono odpisu KRS skarżącej Spółki.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 18 października 2021 r. pismem z 21 października 2021 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej Spółki do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braku formalnego skargi przez złożenie aktualnego dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciągu z KRS lub innego dokumentu) pod rygorem odrzucenia skargi. Wyjaśniono, że przedłożony wraz ze skargą odpis KRS dotyczy jedynie komplementariusza.
Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 26 października 2021 r. (k. 40 akt sąd.). W zakreślonym terminie 7 dni brak formalny nie został usunięty (k. 43 akt sąd.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Podstawę odrzucenia skargi stanowiło nieusunięcie, pomimo wezwania, braku formalnego dotyczącego obowiązku złożenia dokumentów potwierdzających uprawnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania strony skarżącej, np. aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.
W myśl art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia odpisu z KRS, gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym (postanowienie NSA z 18 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 324/11, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z akt sprawy wynika, że wraz ze skargą przedłożono odpis z KRS dotyczący Spółki B, a jednocześnie nie przedstawiono odpisu z KRS skarżącej Spółki, z którego wynikałoby, kto jest uprawniony do jej reprezentowania. Powoduje to, że nie jest wiadome, czy osoba udzielająca pełnomocnictwa jest upoważniona do podejmowania takich czynności w imieniu skarżącej Spółki.
Skarga złożona w niniejszym postępowaniu zawiera braki w powyższym zakresie, które – pomimo wezwania pod rygorem odrzucenia skargi – nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Sąd uwzględnił przy tym z urzędu, że skarżąca Spółka w dniu 9 września 2021 r. wniosła 2 skargi na interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej zarejestrowane w sprawach o sygn. akt I SA/Ol 666/21 oraz I SA/Ol 667/21. W każdej z tych spraw strona skarżąca została odrębnie wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, przy czym w odpowiedzi nadesłała pismo z 27 października 2021 r., do którego dołączyła odpisy z KRS spółki komandytowej i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, z których wynikało uprawnienie do wniesienia skargi na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z "[...]", nr "[...]", która została zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Ol 667/21. Tymczasem ustanowiony profesjonalny pełnomocnik winien do każdej ze spraw Spółki, tj. I SA/Ol 666/21 oraz I SA/Ol 667/21, zgodnie z wezwaniami Sądu w każdej ze spraw, złożyć stosowne odpisy z rejestru, celem wykazania swojego umocowania.
Wobec wyraźnego wskazania przez pełnomocnika, do której z sygnatur spraw należało dołączyć nadesłany odpis z KRS, został on dołączony do akt sprawy o sygn. akt I SA/Ol 667/21, co oznacza, że w niniejszej sprawie brak w zakresie odpisu z KRS nie został uzupełniony.
Mając powyższe na uwadze, skargę należało odrzucić zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. (pkt 1. sentencji postanowienia).
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2. sentencji postanowienia).