Uzasadnienie
Spółka A w P. wniosła skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]", Nr "[...]", z dnia "[...]", Nr "[...]", z dnia "[...]", Nr "[...]", z dnia "[...]", Nr "[...]".
Skargi w tych sprawach po podjęciu zawieszonych postępowań zostały zarejestrowane w repertorium sądowym pod numerami od I SA/OI 67/09 do I SA/OI 70/09.
Dyrektor Izby Celnej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na mocy art. 126 p.p.s.a., do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007r., sygn. akt I SA/Ol 497/07. Skarżąca Spółka wyraziła zgodę na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron.
Na podstawie art. 126 w zw. z art. 131 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd zawiesił postępowanie w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 24 października 2008r., w sprawie syg. akt I GSK 531/08 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007 r., w sprawie I SA/OI 497/07.
Pełnomocnik Spółki, który został ustanowiony po wniesieniu skarg, wniósł o podjęcie postępowania w tych sprawach i uwzględnienie skarg. W skargach został zgłoszony wniosek o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Pismem z dnia 31 grudnia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej poinformował Sąd, że na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje i decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie w tych sprawach. Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Na podstawie art. 129 p.p.s.a. Sąd podjął postępowanie w tych sprawach. W związku z podjęciem zarządził w oparciu o przepis art. 111 § 1 p.p.s.a. połączenie spraw zarejestrowanych pod wymienionymi numerami, w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Mogły być one bowiem objęte jedną skargą. Zarządził ponadto, iż sprawy te mają być prowadzone pod wspólnym numerem I SA/OI 67/09.
O umorzeniu postępowania w sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł na podstawie art. 161 § pkt 3 p.p.s.a., gdyż w następstwie uchylenia zaskarżonych decyzji w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia uzupełniającej kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług i uwzględnienia skargi przez organ celny w trybie art. 54 § 3 tej ustawy, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
O zwrocie kosztów przysługujących skarżącej od organu orzeczono na podstawie art. 200, art. 201 § 1, art. 205 i 209 p.p.s.a. mając na uwadze, iż do kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw należą: wpis sądowy uiszczony, opłata skarbowa od przedłożonych pełnomocnictw procesowych i wynagrodzenie radcy prawnego. Wynagrodzenie radcy prawnego zostało ustalone w wysokości 240 zł, stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Po rozstrzygnięciu sprawy w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe, określenia uzupełniającej kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług, w której Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 24 października 2008r., w sprawie o sygn. akt I GSK 531/08 oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej od wyroku WSA w Olsztynie z dnia 19 grudnia 2007 r., o sygn. akt: I SA/OI 497/07, przedmiotem rozpoznania jest bowiem tylko kwestia formalna, a mianowicie umorzenie postępowania sądowego w poszczególnych sprawach.
Nakład pracy pełnomocnika Spółki, który został ustanowiony po wniesieniu skarg, ograniczył się tylko do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania i wniosku o podjęcie postępowania. W konsekwencji wynagrodzenie radcy prawnego w poszczególnych sprawach może być przyznane tylko według stawek określonych w § 14 ust. 2 pkt 1c powoływanego Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości "w innej sprawie", a nie według stawek przewidzianych dla spraw, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna. Poszczególne decyzje nie były bowiem oceniane pod względem merytorycznym. Podkreślić należy, iż Dyrektor Izby Celnej na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił zaskarżone decyzje oraz decyzje organu I instancji i umorzył postępowanie w tych sprawach.
Wobec tego postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji łączne koszty postępowania zostały wyliczone w wysokości 9.028 zł (łączny wpis sądowy uiszczony przez Spółkę, opłaty od pełnomocnictw i 4 x 240 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego).
Tak ustalone koszty, przy uwzględnieniu tych przesłanek faktycznych i prawnych, zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a., były niezbędne do celowego dochodzenia praw.
Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia.