Uzasadnienie
S. D. (dalej jako "skarżący", "wnioskodawca"), we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]"., w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła, podatku akcyzowego, podatku od towarów i usług oraz opłaty paliwowej podał, że Dyrektor Izby Celnej wystawił tytuły wykonawcze, których podstawą jest ww. decyzja ustalająca należności celne i podatkowe. Na chwilę obecną zawieszono postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutów skarżącego na te akty.
Wskazano, że skarżącemu udało się po wielu latach nieudanych prób znaleźć pracę i aktualnie prowadzone postępowanie egzekucyjne może doprowadzić do egzekucji nienależnych zobowiązań podatkowych i celnych. Sytuacja życiowa i materialna skarżącego wskazuje, iż taka egzekucja spowoduje skrajnie ciężką sytuację w jego rodzinie, bowiem dochody rodziny są niewielkie, więc ewentualne potrącenia doprowadzą do tego, że rodzina ta nie będzie miała z czego żyć i spłacać swoich zobowiązań finansowych. Skarżący ma małoletnie dziecko, które często choruje co wymaga większych nakładów finansowych. Niestety problemy ze zdrowiem ma również małżonka skarżącego - praktycznie główny żywiciel rodziny co również przełoży się na sytuację majątkową tej rodziny.
Zdaniem skarżącego szereg naruszeń jakich dopuściły się organy celne również uzasadniają przypuszczenie, że decyzja ta będzie uchylona, dlatego też jakakolwiek egzekucja nie powinna się toczyć. Skarżący wraz z małżonką spłacają kredyt, a w przypadku egzekucji, której źródłem będzie zaskarżona decyzja- nie będą mogli wywiązać się z niego, co spowoduje wypowiedzenie umowy i nieodwracalne skutki w tej sferze. Podniesione argumenty wskazują, że wykonalność decyzji może doprowadzić do wyrządzenia szkody dla skarżącego i jego rodziny. Z uwagi na powyższe, zdaniem skarżącego, konieczne jest wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Użyte ww. przepisie wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wydając orzeczenie bierze pod uwagę zarówno wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy (w niniejszym przypadku również dokumenty załączone do wniosku o prawo pomocy), w aspekcie wystąpienia lub nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza – w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi – zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd biorąc pod uwagę sytuację majątkową, rodzinną i osobistą skarżącego stwierdził, że zachodzą podstawy do przyjęcia, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo powstania u skarżącego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie należy podkreślić, że na mocy § 6 art. 61 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.