Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 marca 2012r. sygn. akt I SA/Ol 68/12 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy skarżącemu w zakresie ustanowienia radcy prawnego.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył sprzeciw z 14 marca 2012r., nie zgadzając się z powołanym rozstrzygnięciem.
W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., sprzeciw spowodował utratę mocy postanowienia referendarza sądowego.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie ustanowienia radcy prawnego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z całokształtu materiału dowodowego w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu informacji zawartych w sprzeciwie wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie prowadzi działalności gospodarczej, którą zawiesił od dnia 1 listopada 2011r. Jest osobą bezrobotną i z tego tytułu pobiera zasiłek w wysokości 680 zł. Nie posiada żadnego majątku: nieruchomości, przedmiotów wartościowych, jak również zasobów pieniężnych. Lokal w którym zamieszkuje stanowi własność jego matki. Jak ostatecznie podał w sprzeciwie, przyczynia się do poniesienia opłat związanych z utrzymaniem mieszkania w wymiarze ok. 200 zł miesięcznie. Ponosi także wydatki na zakup żywności i podstawowych środków czystości. Nie korzysta z żadnych zasiłków i innych form pomocy, poza pomocą ze strony matki. Z akt administracyjnych organu wynika, że strona wywiązuje się z umowy ratalnej z ZUS-em - ostatnią wpłatę o jakiej poinformował organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z "[...]" wpłacono w dniu 5 listopada 2011r. (str. 4 decyzji - karta 173 akt adm.).
W tym zakresie należy uwzględnić wyjaśnienia skarżącego zawarte w sprzeciwie, że dotychczasowe dochody uzyskane z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej przeznaczył w całości na spłatę zobowiązań wobec ZUS.
Oceniając przedstawioną sytuację życiową i materialną skarżącego w świetle przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy Sąd nie ma podstaw do podważania oświadczeń skarżącego. Sąd uznał zatem, że przedstawiona sytuacja materialna strony jest trudna i nie pozwala na opłacenie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący znajduje się bowiem w sytuacji, w której poniesienie przez niego pełnych kosztów postępowania nie jest możliwe bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł jak w sentencji.