Uzasadnienie
K. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 rok. Następnie złożył urzędowy formularz wniosku o przyznane prawa pomocy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że jest wdowcem od dziesięciu miesięcy bez pracy. Na utrzymaniu ma dwoje dzieci. Podkreślił, że ma poważne problemy ze zdrowiem. Z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że synowie wnioskodawcy uzyskują renty rodzinne w wysokości 428 zł miesięcznie każdy, natomiast skarżący otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 651 zł. Łączny dochód trzyosobowej rodziny skarżącego wynosi 1.507 zł miesięcznie. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi 1/8 udziału do domu o powierzchni 120 m2, mieszkanie o powierzchni 77 m2, nieruchomość rolna o powierzchni 1.18 ha oraz inne nieruchomości w postaci nieużytków (droga) 0,17 ha i 1/8 udziału do działki o powierzchni 1253 m2. Ponadto wskazał, że posiada oszczędności w kwocie 5.000 zł.
Zgodnie z art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sąd (referendarz sądowy) przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245 § 2 i 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że uzyskiwany przez rodzinę wnioskodawcy dochód nie pozwala na opłacenie pełnych kosztów postępowania sądowego. Kwota bowiem 1507 zł tj. 502 zł na osobę, nie pozwala na opłacenie wpisu od skargi w wysokości 100 zł jak i innych niezbędnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego i jego rodziny. Uwzględniając fakt posiadanych przez wnioskodawcę oszczędności, rozpoznający wniosek stwierdził, że skarżący jest w stanie z posiadanych oszczędności opłacić samodzielnie koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Niemożliwe w tak ustalonym stanie faktycznym było uznanie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W takiej sytuacji należało uznać, że poniesienie przez skarżącego kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie nie wiązałoby się z pozbawieniem go środków utrzymania.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.