Uzasadnienie
S G (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na odmowę uwzględnienia przez Stowarzyszenie L w O (dalej: "organ") protestu w sprawie odmowy przyznania dofinansowania projektu pn. "U" w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW na lata 2014-2020.
Z akt sprawy wynika, że projekt skarżącej uzyskał ocenę pozytywną, ale nie otrzymał dofinansowania z powodu wyczerpania środków przeznaczonych na dofinansowanie. Skarżąca została zakwalifikowana na pozycji nr 12, zaś dofinansowanie przyznano 11 podmiotom z najlepszym wynikiem. Skarżąca została umieszczona na liście rezerwowej.
W skardze zarzucono m. in. niegodność rozstrzygnięcia z przepisami z ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: "ustawa wdrożeniowa").
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1, art. 64 ustawy wdrożeniowej z uwagi na jego bezprzedmiotowość, bowiem uległy zmianie listy osób zakwalifikowanych do dofinansowania, co wynika z rezygnacji podmiotu zakwalifikowanego do dofinansowania, znajdującego się na liście podstawowej przed skarżącą. Skarżąca została więc przeniesiona na jedną pozycję wyżej, znalazła się na liście podstawowej i zakwalifikowała się do dofinansowania projektu. Do odpowiedzi organ dołączył pismo Urzędu Marszałkowskiego Województwa W z dnia "[...]" 2019 r., zobowiązujące skarżącą do uzupełnienia braków/poprawienia oczywistych omyłek oraz złożenia wyjaśnień, tj. czynności podejmowanych jedynie wobec podmiotów zakwalifikowanych do dofinansowania z listy podstawowej.
Następnie w dniu "[...]" 2020 r. do Sądu wpłynęło pismo organu z dnia "[...]" 2020 r. (K-"[...]") wraz z którym przedłożono pismo Zarządu Województwa W z dnia "[...]" 2020 nr"[...]", potwierdzające zawarcie przez Województwo W z S G w dniu "[...]" 2010 r. umowy o przyznanie pomocy nr "[...]" z na kwotę "[...]" zł w zakresie podejmowania działalności gospodarczej. Tytuł operacji: U. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1431 z późn. zm.), w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "ppsa"). Z art.64 ustawy wdrożeniowej wynika, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy ppsa, określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.
Zgodnie z art.61 ust.8 pkt 3 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka wystąpiła w niniejszej sprawie. Zaistniała bowiem okoliczność w postaci zaktualizowania przez organ listy projektów przeznaczonych do dofinansowania, co nastąpiło wskutek rezygnacji jednego z podmiotów ocenionych wyżej niż skarżąca. W konsekwencji w dniu "[...]" 2020 r. skarżąca zawarła umowę z Województwem W o przyznanie pomocy na kwotę "[...]" zł na operację: U. Wystąpiły zatem przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, bowiem stało się ono bezprzedmiotowe. Instytucja umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego zawarta jest także w art. 161 – art.163 ppsa. Przepisy te zawierają identyczną podstawę umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego z powodu bezprzedmiotowości. Zgodnie z art.161 §1 ppsa umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego następuje w formie postanowienia. Z art.163 §1 ppsa wynika, że postanowienie ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlega ono zaskarżeniu i doręcza stronom.
W związku z powyższym Sąd na podstawie z art. 161 § 1 pkt 3 ppsa w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej umorzył postępowanie w sprawie.