Uzasadnienie
Spółka A w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na wymienione wyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 stycznia 2018r., pismem z dnia 5 lutego 2018r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, oryginału dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego) lub jego odpisu poświadczonego przez uprawnioną do tego osobę - pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę pocztową zawierającą wezwanie wraz z pouczeniem, Sąd uznał za doręczoną na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej powoływana jako "p.p.s.a.), w trybie zastępczym, z upływem dnia 21 lutego 2018r., tj. ostatniego dnia czternastodniowego okresu od daty jego złożenia w placówce pocztowej (7 lutego 2018r.). Termin do uzupełnienia braków upłynął zatem z dniem 28 lutego 2018r.. Pomimo tego braki nie zostały usunięte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, jeżeli skargę wnosi osoba fizyczna uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Nieprzedstawienie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej stanowi brak formalny pisma, którego nieusunięcie we wskazanym przez sąd terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (p. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAiWSA 2005/5/91).
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka została prawidłowo wezwana do usunięcia wymienionych wyżej braków formalnych skargi. W wyznaczonym terminie obowiązek ten nie został jednak spełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych wyżej przepisów należało orzec jak w sentencji postanowienia.