Uzasadnienie
W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]"r., nr "[...]"w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek K. P. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61§3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Co do zasady cechy wykonalności nie posiadają zatem decyzje odmowne, ponieważ nie posiadają one przedmiotu wykonania, tj. nie ustanawiają praw ani obowiązków mogących podlegać wykonaniu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek, której dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, nie kwalifikuje się do wykonania i nie wymaga wykonania. Nie wywołuje ona bowiem bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych strony skarżącej. Tym samym nie ulega wątpliwości, że skuteczność zaskarżonej decyzji nie wiąże się również z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na marginesie wskazać należy, iż sformułowany w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony, a tym samym nie wykazano istnienia przesłanek przemawiających za wydaniem pozytywnego rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i §5 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.