Uzasadnienie
K.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na informację Zarządu Województwa z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania pomocy.
Pismami z 19 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Jednocześnie pouczono skarżącego, że nieusunięcie ww. braków w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 lub art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.".
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższych wezwań, skarżący odebrał je osobiście w dniu 21 grudnia 2012 r. W tym samym dniu uiścił również wpis sądowy od skargi. Jednakże, pomimo wezwania Sądu, nie został usunięty brak formalny w postaci braku podpisu pod wniesioną skargą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy każde pismo strony powinno zawierać (...) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia braków powoduje tym samym anulowanie wszystkich skutków skargi, jakie zostały spowodowane jej wniesieniem.
W sytuacji więc, gdy nie budzi wątpliwości, iż pomimo wezwania Sądu usunięcie braku skargi w wyznaczonym terminie nie nastąpiło, należało ją odrzucić na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w punkcie 1. postanowienia.
Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.